Pojęcie okien optycznych odnosi się do zakresów długości fali, w których światłowód ma korzystne właściwości transmisyjne (m.in. niską tłumienność oraz akceptowalne parametry dyspersyjne), dlatego w telekomunikacji stosuje się określone "typowe" długości fal.
W klasycznej terminologii spotykanej w materiałach dydaktycznych i praktyce instalacyjnej:
- pierwsze okno wiąże się z okolicami 850 nm (często dla rozwiązań historycznych i niektórych zastosowań w światłowodach wielomodowych),
- drugie okno to okolice 1310 nm (często utożsamiane z pasmem O),
- trzecie okno jest kojarzone z okolicami 1550 nm (pasmo C/L zależnie od ujęcia), gdzie tłumienność jest bardzo niska i popularne są systemy dalekiego zasięgu.
Dlatego odpowiedź "1310 nm" jest właściwa dla "drugiego okna optycznego".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "850 nm" dotyczy innego okna (pierwszego) i jest charakterystyczne głównie dla wielu rozwiązań wielomodowych oraz starszych systemów.
- "1500 nm" nie jest typową, standardowo wskazywaną długością fali jako "drugie okno"; w praktyce częściej spotyka się 1310 nm oraz 1550 nm jako wartości kluczowe.
- "1550 nm" jest kojarzone z trzecim oknem/pasmami C/L i innymi zastosowaniami niż "drugie okno".
W przygotowaniu do egzaminu warto pamiętać, że współcześnie częściej operuje się nazwami pasm (np. O, C, L) i zakresami, ale w pytaniach egzaminacyjnych nadal może występować nazewnictwo "okien" i przypisane do nich wartości przybliżone (850/1310/1550 nm).
