W światłowodach dobór nadajnika (źródła optycznego) do rodzaju włókna jest kluczowy, bo tłumienie i dyspersja zależą od długości fali, a różne typy włókien są projektowane i powszechnie eksploatowane w innych "oknach transmisyjnych".
Dlaczego poprawne są "850 nm i 1300 nm"?
Światłowody wielomodowe (MMF) są w praktyce kojarzone z pracą w okolicach 850 nm (często dla krótszych połączeń, np. w okablowaniu budynkowym) oraz 1300 nm. Są to typowe zakresy pracy nadajników przeznaczonych do MMF i odpowiadają powszechnie przyjętym oknom transmisyjnym dla tego typu medium.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "650 nm i 850 nm" – 650 nm nie jest standardowym oknem telekomunikacyjnym dla typowych systemów transmisji światłowodowej w sieciach budowanych jako tory optyczne; może kojarzyć się z prostymi źródłami widzialnymi, ale nie jest właściwym wyborem jako para robocza dla MMF w ujęciu sieciowym.
- "1310 nm i 1550 nm" – to zestaw długości fal bardzo silnie kojarzony z włóknem jednomodowym (SMF) i transmisją dalekiego zasięgu; choć 1310 nm leży blisko 1300 nm, w praktyce egzaminacyjnej para 1310/1550 odnosi się do innej klasy toru.
- "1550 nm i 1625 nm" – długości fal z obszaru rozwiązań dalekozasięgowych/diagnostycznych, typowo związanych z systemami jednomodowymi i specjalistycznymi zastosowaniami, a nie z klasycznym doborem nadajników dla MMF.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj typ włókna. Dla MMF najczęściej zapamiętuje się "850/1300", a dla SMF "1310/1550". Ta prosta para skojarzeń minimalizuje ryzyko pomylenia odpowiedzi przy podobnych liczbach.
