Dokumentacja powykonawcza (tzw. "as-built") ma za zadanie odzwierciedlać rzeczywisty rezultat robót po ich zakończeniu i po wprowadzonych w trakcie budowy zmianach. W przypadku sieci (w tym sieci gazowej) kluczowe znaczenie ma to, aby późniejszy użytkownik, zarządca terenu oraz wykonawcy kolejnych robót ziemnych dysponowali informacją, gdzie faktycznie przebiegają przewody i jakie elementy zostały wbudowane.
Z tego powodu do dokumentacji powykonawczej zalicza się inwentaryzację geodezyjną (pomiary i opracowanie geodezyjne) pokazującą rzeczywisty przebieg sieci w terenie. Taki materiał służy następnie m.in. do aktualizacji informacji o uzbrojeniu terenu i ogranicza ryzyko kolizji podczas przyszłych prac.
- Inwentaryzacja geodezyjna – jest typowym elementem dokumentacji po wykonaniu robót, bo dokumentuje stan końcowy i położenie sieci.
- Projekt organizacji robót – dotyczy przygotowania i prowadzenia budowy (logistyka, kolejność prac, zaplecze, organizacja), czyli etapu realizacji, a nie dokumentowania stanu końcowego.
- Szkic roboczy przebiegu sieci – jest zwykle materiałem pomocniczym na etapie wykonawstwa; sam szkic nie zastępuje formalnego opracowania powykonawczego opartego na pomiarach.
- Projekt funkcjonalno-użytkowy – jest dokumentem koncepcyjno-programowym/wyjściowym do projektowania, a więc dotyczy etapu przedrealizacyjnego, nie powykonawczego.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: powykonawcze = po wykonaniu, więc obejmuje to, co potwierdza stan faktyczny (np. pomiary, zestawienia zmian, dokumenty odbiorowe), a nie to, co służy planowaniu robót.
