Układ kierowniczy to zespół elementów, których zadaniem jest przeniesienie ruchu z kierownicy na koła skrętne oraz umożliwienie zmiany kierunku jazdy. Typowo zalicza się do niego m.in. kolumnę i wał kierowniczy, przekładnię kierowniczą oraz elementy łączące przekładnię ze zwrotnicami, czyli drążki kierownicze i końcówki drążków.
Drążek kierowniczy jest częścią mechanizmu, który ustawia koła w skręcie. Końcówka drążka kierowniczego (przegub kulowy) umożliwia ruchy zawieszenia i jednocześnie przenosi siłę sterującą na zwrotnicę. Przekładnia ślimakowa jest jednym z typów przekładni kierowniczych stosowanych zwłaszcza w starszych pojazdach oraz niektórych konstrukcjach użytkowych; mimo że dziś częściej spotyka się przekładnie zębatkowe, ślimakowa nadal jest elementem układu kierowniczego, jeśli występuje w danym pojeździe.
Drążek reakcyjny nie należy do układu kierowniczego, ponieważ jego rola dotyczy prowadzenia osi/mostu i stabilizacji położenia elementów zawieszenia względem nadwozia/ramy. Nie odpowiada on za przeniesienie ruchu z kierownicy na koła skrętne, dlatego nie jest klasyfikowany jako element układu kierowniczego.
- Drążek kierowniczy – błędny wybór, bo jest podstawowym elementem łączącym przekładnię z kołem/zwrotnicą.
- Przekładnia ślimakowa – błędny wybór, bo jest typem przekładni kierowniczej (gdy występuje, pełni kluczową funkcję w układzie).
- Końcówka drążka kierowniczego – błędny wybór, bo stanowi przegubowe połączenie drążka ze zwrotnicą.
- Drążek reakcyjny – poprawny wybór, bo dotyczy zawieszenia/prowadzenia osi, a nie sterowania skrętem.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: jeśli element przenosi ruch skrętu lub jest częścią przekładni kierowniczej, to należy do układu kierowniczego; jeśli ustala położenie osi/mostu lub ogranicza przemieszczenia zawieszenia, to zwykle należy do zawieszenia.
