Kapitał zapasowy w spółce akcyjnej jest elementem kapitałów własnych, który pełni funkcję ochronną: ma wzmacniać stabilność finansową i stanowić bufor na wypadek gorszych wyników (np. przyszłych strat). Z tego powodu w praktyce spółki tworzą go m.in. poprzez obowiązkowe odpisy z wypracowanego wyniku.
Kluczowe w tym zadaniu jest rozpoznanie podstawy odpisu. Odpis przekazywany na kapitał zapasowy jest wyrażony jako procent zysku za dany rok obrotowy. Nie jest to procent przychodu (przychód nie uwzględnia kosztów, więc nie opisuje realnego wyniku) ani procent dywidendy (dywidenda jest już formą podziału zysku dla akcjonariuszy, a nie kategorią, od której standardowo liczy się obowiązkowy odpis na kapitał zapasowy).
Odpowiedź "8% zysku za dany rok obrotowy." pasuje więc do mechanizmu: dopóki kapitał zapasowy nie osiągnie wskazanego progu w relacji do kapitału zakładowego, część zysku z roku obrotowego powinna zostać zatrzymana w spółce i przekazana na ten kapitał.
- "5% przychodu za dany rok obrotowy." jest błędne, bo przychód nie jest miarą zysku i nie stanowi typowej podstawy odpisów na kapitały własne.
- "5% wartości dywidend w danym roku obrotowym." jest błędne, bo dywidenda to skutek podziału zysku, a odpis na kapitał zapasowy jest elementem decyzji o zatrzymaniu części zysku w spółce.
- "8% wartości dywidend w danym roku obrotowym." powiela ten sam błąd podstawy (dywidenda), mimo że procent zgadza się liczbowo z odpowiedzią poprawną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie "przychód", "zysk" i "dywidenda", najpierw ustal, co jest wynikiem (zysk), co jest strumieniem sprzedaży (przychód), a co jest wypłatą dla właścicieli (dywidenda). To zwykle wystarcza do odrzucenia mylących opcji.
