W sygnalizacji pociągowej kluczowe jest rozpoznanie, jak oznaczone jest czoło pociągu, ponieważ informuje to o sposobie prowadzenia składu i ułatwia bezpieczne prowadzenie ruchu. Na przedstawionym rysunku widoczne są dwa białe światła umieszczone na ścianie czołowej pierwszego wagonu. Instrukcja dopuszcza dwa równoważne warianty ich rozmieszczenia: wysoko pod krawędzią dachu lub nisko, tuż nad zderzakami. Taki obraz odpowiada sygnałowi Pc 2, czyli "czoło pociągu jadącego wagonami naprzód" (pociąg ma na czele wagon, a pojazd trakcyjny znajduje się z tyłu i pcha skład).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "czoło pociągu z lokomotywą ciągnącą" – to inny przypadek oznaczenia czoła (sygnał Pc 1). W praktyce odróżnia się go m.in. inną liczbą świateł (trzy białe światła ułożone w trójkąt), więc nie pasuje do rysunku z dwoma światłami.
- "wagon salonowy na końcu składu pociągu" – rysunek nie przedstawia oznaczenia wagonu specjalnego, tylko sygnał świetlny określający sposób oznaczenia czoła pociągu. Elementy typu drzwi przejścia czy zderzaki wskazują na ścianę czołową wagonu, a nie na "wagon salonowy" jako kategorię wagonu.
- "wagon pocztowy w składzie" – podobnie jak wyżej, rodzaj wagonu nie wynika z samego faktu posiadania dwóch białych świateł. Odpowiedź myli przeznaczenie wagonu z sygnałem pociągowym.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę rozróżniania: Pc 2 = dwa białe światła (wagonami naprzód), a Pc 1 = trzy białe światła (lokomotywa ciągnąca). Dodatkowo naucz się, że w Pc 2 dopuszczalne są różne wysokości umieszczenia świateł.
