W standardowym nazewnictwie elektrod EEG litery wskazują obszar anatomiczny, nad którym elektroda jest umieszczana na skórze głowy (w przybliżeniu odpowiada to rzutowi danej okolicy kory mózgu). W tym ujęciu litera P oznacza okolicę ciemieniową (parietalną), dlatego elektrody P3, P4 oraz Pz lokalizuje się nad płatami ciemieniowymi.
Cyfry i oznaczenia dodatkowe pomagają rozróżnić stronę i położenie:
- 3 – strona lewa,
- 4 – strona prawa,
- z – pozycja na linii pośrodkowej.
Dlatego odpowiedź "płatami ciemieniowymi." jest zgodna z logiką nazewnictwa oraz praktyką zakładania elektrod.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "płatami potylicznymi." – okolica potyliczna jest oznaczana inną literą (związaną z regionem potylicznym), a nie P, więc nie dotyczy P3/P4/Pz.
- "korą płatów czołowych." – okolica czołowa odpowiada innemu oznaczeniu literowemu; dodatkowo w pytaniu chodzi o umiejscowienie na skórze głowy nad płatem, a nie o opis "kory" jako takiej.
- "płatami skroniowymi." – okolica skroniowa ma własne oznaczenia; wybór tej odpowiedzi zwykle wynika z mylenia mapy elektrod lub intuicyjnego kojarzenia bocznej części głowy.
W praktyce technik elektroradiolog powinien umieć szybko skojarzyć literę elektrody z okolicą mózgowia, bo błędne rozmieszczenie elektrod może prowadzić do nieprawidłowej interpretacji asymetrii i lokalizacji zmian w zapisie EEG.
