Wskaźniki płynności zatrudnienia (dla przyjęć i zwolnień) służą do opisania, jaka część przeciętnego zatrudnienia w danym okresie uległa zmianie wskutek zatrudnień lub zwolnień. Kluczowe jest to, że w mianowniku stosuje się średni stan zatrudnienia z tego samego okresu.
1) Wskaźnik przyjęć
Stosujemy wzór: (liczba przyjętych / średni stan zatrudnienia) × 100%.
Podstawienie danych: (6 / 60) × 100% = 0,1 × 100% = 10%.
2) Wskaźnik zwolnień
Analogicznie: (liczba zwolnionych / średni stan zatrudnienia) × 100%.
Podstawienie danych: (3 / 60) × 100% = 0,05 × 100% = 5%.
Dlatego prawidłowy komplet wskaźników to "10% i 5%".
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "5% i 10%" wynika najczęściej z zamiany kolejności (przyjęcia vs zwolnienia) albo z nieuwagi w przepisaniu danych.
- "10% i 20%" sugeruje błąd rachunkowy przy zwolnieniach (np. podzielenie 3 przez 15 lub błędne zaokrąglenie) albo pomylenie mianownika z inną wielkością niż średni stan zatrudnienia.
- "20% i 10%" odpowiada sytuacji, jakby przyjęto 12 osób i zwolniono 6 (czyli podwojenie danych), co wskazuje na mechaniczne przeliczenie bez kontroli sensowności wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu sprawdź, czy wynik jest logiczny: 6 osób na 60 to dokładnie 1/10, więc 10% powinno "wyjść w głowie". To szybki test poprawności obliczeń.