Polecenie df (disk free) jest standardowym narzędziem w Linuksie do sprawdzania, ile miejsca jest zajęte i ile jest wolne w poszczególnych systemach plików, które są aktualnie zamontowane. Dlatego właśnie odpowiedź "df" pasuje do pytania o ilość wolnego miejsca na dyskach (w praktyce: na partycjach/systemach plików widocznych w systemie).
Dla wygody administracyjnej często używa się przełącznika -h, aby uzyskać "ludzkie" jednostki (KB/MB/GB). Samo df pokazuje m.in. rozmiar, wykorzystanie i dostępne miejsce, co pozwala szybko ocenić, czy np. partycja systemowa lub katalog użytkowników zbliża się do zapełnienia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są poprawne:
- du (disk usage) liczy zajętość wskazanych katalogów i plików. Jest przydatne, gdy chcesz znaleźć, co zajmuje miejsce (np. du -sh /var/log/*), ale nie jest podstawowym poleceniem do podania wolnego miejsca całego systemu plików.
- fstab nie jest poleceniem do uruchomienia w celu sprawdzenia wolnej przestrzeni. To nazwa pliku konfiguracyjnego opisującego, jakie systemy plików mają być montowane i z jakimi opcjami.
- mkfs służy do tworzenia (formatowania) systemu plików na partycji/urządzeniu. Jest to operacja administracyjna o innym celu i nie dostarcza raportu o wolnym miejscu w działającym systemie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "wolnego miejsca", myśl o narzędziu raportującym stan systemów plików (df). Jeśli dotyczy "co zajmuje miejsce", wtedy częściej właściwe będzie du.
