W relacyjnej bazie danych tabela reprezentuje zwykle jedną encję (np. "Rejs"), a jej kolumny to atrybuty opisujące pojedynczy rekord tej encji. Dla rejsu/połączenia w porcie lub terminalu typowe są informacje operacyjne: identyfikator rejsu, kierunek, statek/armator, status, a przede wszystkim czas (planowany i/lub rzeczywisty).
Odpowiedź "Data i godzina rejsu" jest najbardziej naturalnym polem w tabeli "Rejsy", bo termin jest cechą samego rejsu i jest potrzebny do planowania obsługi podróżnych, zasobów oraz komunikacji operacyjnej (np. tablice informacyjne, powiadomienia).
Pozostałe propozycje to dane, które z perspektywy projektowania systemu zazwyczaj są przechowywane w innych encjach:
- "Numer konta bankowego" dotyczy rozliczeń finansowych (np. armatora, operatora, kontrahenta) i w praktyce wiąże się z modułem finansowym lub kartoteką podmiotów, a nie z samym rejsem.
- "Adres e-mail kapitana statku" to informacja kontaktowa osoby. Osoby (kapitan, załoga, agenci) mają zwykle własne rekordy w tabelach typu "Personel/Załoga/Kontakty", a rejs może co najwyżej zawierać klucz obcy wskazujący osobę lub jednostkę.
- "Numer telefonu biura obsługi klienta" jest danymi kontaktowymi organizacji/jednostki (np. portu, terminalu) i zwykle występuje w konfiguracji systemu lub w tabeli "Kontakt/Placówki", a nie jako atrybut każdego rejsu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz nazwę tabeli (np. "Rejsy"), najpierw nazwij encję jednym zdaniem ("rekord opisuje jedno połączenie"), a potem wybierz atrybuty, które zmieniają się między rejsami i są immanentną cechą rejsu (czas, status). Dane stałe dla organizacji lub osoby zwykle są w osobnych tabelach.