W tego typu zadaniu kluczowe jest rozróżnienie między prądem pobieranym przez odbiornik a dopuszczalnym prądem obciążenia wyjścia PLC. Wyjście sterownika (tranzystorowe lub przekaźnikowe) ma ograniczoną obciążalność wynikającą z elementów mocy, ścieżek prądowych i warunków chłodzenia. Dlatego producent podaje w danych technicznych wartość maksymalnego prądu, jakim można obciążyć wyjście.
Poprawna odpowiedź to "3 A", ponieważ oznacza limit obciążenia wynikający z tabeli parametrów sterownika. Tę wartość należy traktować jako granicę bezpiecznej pracy: jeśli odbiornik (np. silnik, zawór, cewka stycznika) może pobrać większy prąd (zwłaszcza w chwili rozruchu), stosuje się element pośredniczący, np. przekaźnik/stycznik oraz odpowiednie zabezpieczenia.
- "10 A" jest typową pułapką: brzmi "mocno", ale dla wielu wyjść PLC jest zbyt duże i mogłoby oznaczać przeciążenie oraz uszkodzenie modułu wyjściowego.
- "2,5 A" może wydawać się realistyczne, bo takie wartości spotyka się w innych kontekstach (np. bezpieczniki, zasilacze). W tym pytaniu liczy się jednak konkretny limit z tabeli, a nie wartość "prawdopodobna".
- "0,75 A" to przykład wartości, która może dotyczyć innego typu wyjścia, innego kanału lub innego warunku pracy. Wybranie jej bywa skutkiem odczytania niewłaściwej kolumny (np. prąd typowy zamiast maksymalnego).
W praktyce egzaminacyjnej warto pamiętać o dwóch krokach: (1) znaleźć w tabeli dokładnie parametr typu "maksymalny prąd obciążenia wyjścia" (czasem "prąd na kanał"), (2) porównać go z odpowiedziami, zwracając uwagę na jednostki i zapis dziesiętny.
