W zadaniu podano, że w tabeli zestawiono gęstość wodnych roztworów gliceryny w temperaturze 20°C w funkcji stężenia wyrażonego w % wagowych. Oznacza to, że każde stężenie masowe ma przypisaną konkretną gęstość (dla tej jednej, określonej temperatury), a rozwiązanie polega na odczycie informacji, nie na obliczeniach.
Aby poprawnie odpowiedzieć, trzeba wykonać trzy kroki:
- zidentyfikować w tabeli wartość gęstości 1,10 g/cm³ (lub przedział/wiersz, w którym się znajduje),
- sprawdzić, jakiemu stężeniu % wag. odpowiada ta gęstość,
- wybrać odpowiedź najbliższą temu odczytowi, zgodnie z zapisem "ok." (dopuszczalne przybliżenie).
Odpowiedź "ok. 40%" jest poprawna, ponieważ w tabeli przy gęstości 1,10 g/cm³ widnieje stężenie w pobliżu 40% masowych. Pozostałe propozycje są typowymi dystraktorami, które sprawdzają, czy zdający nie myli wierszy/kolumn albo nie wybiera "na oko" wartości zbyt małej lub zbyt dużej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "ok. 30%" – dla takiego stężenia gęstość jest w tabelach tego typu zwykle niższa niż 1,10 g/cm³, więc nie pasuje do wskazanego punktu odczytu.
- "ok. 50%" – to częsty wybór intuicyjny (środek skali), ale gęstość dla 50% jest zwykle większa niż dla 40%, więc nie odpowiada 1,10 g/cm³.
- "ok. 60%" – jeszcze bardziej zawyża stężenie; wraz ze wzrostem stężenia gliceryny rośnie gęstość roztworu, więc 60% powinno odpowiadać gęstości wyższej niż 1,10 g/cm³.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na temperaturę odniesienia (tu 20°C). Tabele właściwości roztworów są silnie zależne od temperatury, więc odczyt ma sens tylko dla temperatury podanej w treści.
