Różnice kursowe pojawiają się wtedy, gdy zobowiązanie (np. kredyt) jest wyrażone w walucie obcej, a kurs tej waluty zmienia się między momentem ujęcia zobowiązania a jego spłatą.
Krok 1: ustal wartość zobowiązania w PLN w dniu zaciągnięcia
Kwotę waluty obcej przelicza się na złote po kursie z tego dnia. Otrzymujemy "początkową" wartość zobowiązania w PLN.
Krok 2: ustal wartość spłaty w PLN w dniu spłaty
Tę samą kwotę waluty (którą trzeba oddać bankowi) przelicza się po kursie z dnia spłaty. To pokazuje, ile złotych faktycznie wypływa z firmy.
Krok 3: policz różnicę
Różnica kursowa to różnica między kwotą w PLN z dnia spłaty a kwotą w PLN z dnia ujęcia zobowiązania. W zadaniu: 43 816 zł − 39 816 zł = 4 000 zł.
Interpretacja znaku (najważniejsze!)
Dla zobowiązań wzrost kursu waluty oznacza, że trzeba zapłacić więcej złotych, aby kupić tę samą ilość waluty do spłaty. To jest strata ekonomiczna, czyli ujemna różnica kursowa (zwiększa koszty finansowe).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Dodatnia różnica 4 000 zł – myli znak: dodatnia powstałaby przy spadku kursu (spłata byłaby tańsza w PLN).
- Ujemna różnica 39 816 zł – to wartość początkowa zobowiązania w PLN, a nie różnica między dwoma wycenami.
- Dodatnia różnica 43 816 zł – to kwota spłaty w PLN, a nie różnica kursowa; dodatkowo znak "dodatnia" jest tu nielogiczny dla wzrostu kursu zobowiązania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal dwie wartości w PLN, dopiero potem odejmuj. Znak oceń, zadając sobie pytanie: "czy przez zmianę kursu spłacam drożej czy taniej w złotych?"
