Drewno jest materiałem anizotropowym (jego właściwości zależą m.in. od kierunku włókien), ale w ujęciu ogólnym w technologii drewna przyjmuje się dodatnią korelację między gęstością a wytrzymałością mechaniczną, w tym wytrzymałością/odpornością na ściskanie. Gęstość informuje, ile "substancji drzewnej" przypada na jednostkę objętości: grubsze ściany komórkowe, większy udział drewna późnego i mniejsza porowatość zwykle sprzyjają lepszym parametrom mechanicznym.
W pytaniu kluczowe jest ograniczenie: "Na podstawie tych informacji". Oznacza to, że nie należy dopowiadać danych o wilgotności, wadach drewna, temperaturze czy kierunku obciążenia, bo te czynniki nie zostały podane. Trzeba wykonać prostą analizę porównawczą wartości gęstości z tabeli:
- sosna: 550 kg/m³,
- buk: 690 kg/m³,
- dąb: 720 kg/m³.
Największą gęstość ma dąb, więc spośród wskazanych gatunków będzie typowo najbardziej odporny na ściskanie. Odpowiedź "buk" jest niepoprawna, ponieważ ma niższą gęstość niż dąb, choć nadal wyższą niż sosna. Odpowiedź "sosna" jest niepoprawna, bo ma zdecydowanie najmniejszą gęstość w zestawieniu, więc przy takim kryterium będzie najsłabsza. Stwierdzenie "Wszystkie mają taką samą wytrzymałość na ściskanie" jest błędne, bo tabela pokazuje wyraźnie różne gęstości, a zadanie sprawdza umiejętność powiązania tej cechy z wytrzymałością w ujęciu porównawczym.
W praktyce przemysłu drzewnego gęstość bywa szybkim wskaźnikiem do wstępnego doboru materiału na elementy obciążone, choć w rzeczywistych obliczeniach konstrukcyjnych i technologicznych uwzględnia się też m.in. wilgotność, kierunek włókien i wady drewna.
