W pytaniu trzeba odczytać z tabeli wymagania dla szynki oraz porównać je z wynikiem badania próbki. Dla szynki wymagane jest, aby zawartość białka była nie mniejsza od wartości granicznej, a zawartość tłuszczu nie większa od wartości granicznej.
W badanej próbce stwierdzono 17,0% białka oraz 20,0% tłuszczu. Oznacza to jednocześnie:
- białko jest poniżej wymaganego minimum (niedobór frakcji typowej dla tkanki mięśniowej),
- tłuszcz jest powyżej dopuszczalnego maksimum (nadmiar frakcji tłuszczowej).
Taki układ wyników jest spójny przyczynowo: jeśli w surowcu było za dużo tkanki tłuszczowej, to w masie surowcowej było proporcjonalnie mniej tkanki mięśniowej, która jest głównym źródłem białka. W konsekwencji produkt gotowy ma jednocześnie zawyżony tłuszcz i zaniżone białko. Dlatego odpowiedź "O zbyt dużej zawartości tkanki tłuszczowej." trafnie identyfikuje pierwotną przyczynę obu odchyleń.
Odpowiedź "O zbyt małej zawartości tkanki tłuszczowej." jest sprzeczna z wynikiem 20,0% tłuszczu, bo sugerowałaby raczej obniżoną zawartość tłuszczu w produkcie. Odpowiedź "Chudy o zbyt dużej zawartości białka." nie pasuje, ponieważ białko nie jest podwyższone, tylko obniżone, a dodatkowo tłuszcz jest bardzo wysoki. Odpowiedź "Chudy o zbyt małej zawartości tkanki łącznej." nie wynika z podanych parametrów: w tabeli oceniane są białko i tłuszcz, a nie udział tkanki łącznej, więc nie da się jej wiarygodnie wywnioskować na podstawie tych dwóch liczb.
Wskazówka egzaminacyjna: przy interpretacji zawsze łącz informacje z dwóch parametrów (min białka i max tłuszczu). Gdy tłuszcz jest znacznie zawyżony, a białko choć trochę zaniżone, najczęściej oznacza to zbyt tłusty surowiec, czyli nadmiar tkanki tłuszczowej kosztem tkanki mięśniowej.
