W zadaniu korzysta się z tabeli zależności gęstości roztworu NaOH od ilości NaOH przypadającej na 100 cm3 roztworu. To bardzo typowe narzędzie w chemii analitycznej: zamiast liczyć stężenie od podstaw, odczytuje się wartość z tabeli i przelicza na potrzebną objętość.
Krok 1: Odczyt z tabeli.
Dla gęstości d = 1,0428 g/cm3 tabela podaje: masa NaOH = 4,17 g/100 cm3 roztworu. To oznacza, że 100 cm3 takiego roztworu zawiera 4,17 g NaOH (nie chodzi o 100 cm3 wody, tylko o 100 cm3 gotowego roztworu).
Krok 2: Przeliczenie na 200,0 cm3.
Skoro w 100 cm3 roztworu jest 4,17 g NaOH, to w 200,0 cm3 (czyli dwa razy więcej) będzie:
m(NaOH) = 4,17 g × (200/100) = 8,34 g
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 4,17 g – to wartość dla 100 cm3 roztworu, a w zadaniu potrzebne jest 200,0 cm3. To typowy błąd pominięcia skalowania.
- 4,08 g – to wynik "zbyt mały", zwykle powstaje po odczytaniu niewłaściwego wiersza tabeli albo po pomyleniu danych (np. gęstości) i przyjęciu niepoprawnej wartości masy.
- 8,70 g – to wynik "zbyt duży", typowo pochodzi z odczytu masy odpowiadającej większej gęstości (czyli bardziej stężonemu roztworowi) i następnie przeskalowania na 200 cm3.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj nagłówek kolumny w tabeli. Jeśli jest "g/100 cm3 roztworu", to najpierw przelicz do wymaganej objętości roztworu, a dopiero potem (jeśli trzeba) wykonuj kontrolę masy/gęstości.