KWALIFIKACJA CHM3 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 23.
W tabeli przestawiono dane dotyczące wybranych roztworów wodnych wodorotlenku sodu.
Oblicz masę wodorotlenku sodu, jaką należy rozpuścić w 200,0 cm3 wody, aby otrzymać roztwór o gęstości 1,0428 g/cm3.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi roztworów wodnych wodorotlenku sodu (NaOH).
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Z tabeli dla gęstości 1,0428 g/cm3 odczytuje się 4,17 g NaOH w 100 cm3 roztworu.
Aby otrzymać 200,0 cm3 roztworu o tej samej gęstości, skalujemy proporcjonalnie: 4,17 g × (200/100) = 8,34 g. Otrzymujemy masę NaOH do odważenia.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu korzysta się z tabeli zależności gęstości roztworu NaOH od ilości NaOH przypadającej na 100 cm3 roztworu. To bardzo typowe narzędzie w chemii analitycznej: zamiast liczyć stężenie od podstaw, odczytuje się wartość z tabeli i przelicza na potrzebną objętość.

Krok 1: Odczyt z tabeli.
Dla gęstości d = 1,0428 g/cm3 tabela podaje: masa NaOH = 4,17 g/100 cm3 roztworu. To oznacza, że 100 cm3 takiego roztworu zawiera 4,17 g NaOH (nie chodzi o 100 cm3 wody, tylko o 100 cm3 gotowego roztworu).

Krok 2: Przeliczenie na 200,0 cm3.
Skoro w 100 cm3 roztworu jest 4,17 g NaOH, to w 200,0 cm3 (czyli dwa razy więcej) będzie:

m(NaOH) = 4,17 g × (200/100) = 8,34 g

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 4,17 g – to wartość dla 100 cm3 roztworu, a w zadaniu potrzebne jest 200,0 cm3. To typowy błąd pominięcia skalowania.
  • 4,08 g – to wynik "zbyt mały", zwykle powstaje po odczytaniu niewłaściwego wiersza tabeli albo po pomyleniu danych (np. gęstości) i przyjęciu niepoprawnej wartości masy.
  • 8,70 g – to wynik "zbyt duży", typowo pochodzi z odczytu masy odpowiadającej większej gęstości (czyli bardziej stężonemu roztworowi) i następnie przeskalowania na 200 cm3.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj nagłówek kolumny w tabeli. Jeśli jest "g/100 cm3 roztworu", to najpierw przelicz do wymaganej objętości roztworu, a dopiero potem (jeśli trzeba) wykonuj kontrolę masy/gęstości.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Znajdź w kolumnie gęstości wartość z zadania (tu: 1,0428 g/cm3), a następnie odczytaj z tego samego wiersza wartość w kolumnie "masa NaOH [g/100 cm3]". To jest masa NaOH przypadająca na 100 cm3 gotowego roztworu.
Oznacza ilość wodorotlenku sodu (w gramach), która znajduje się w 100 cm3 roztworu o danej gęstości. Nie jest to masa na 100 cm3 wody. To kluczowe, bo od tego zależy poprawne skalowanie wyniku do 200 cm3.
Stosujesz proporcję: jeśli w 100 cm3 jest 4,17 g NaOH, to w 200 cm3 jest dwa razy więcej. Liczysz: 4,17 g × (200/100) = 8,34 g. To najprostsze i typowe podejście w zadaniach z tabelą gęstości.
W praktyce dydaktycznej dla rozcieńczonych roztworów wodnych często przyjmuje się przybliżenie, że objętość roztworu jest zbliżona do objętości wody. W tym zadaniu i tak korzystasz z tabeli "g/100 cm3 roztworu", więc decydujący jest odczyt i proste przeskalowanie.
Tak, jako kontrolę: masa roztworu = V × d. Dla 200 cm3 i 1,0428 g/cm3 otrzymasz ok. 208,56 g roztworu. Jeśli NaOH ma 8,34 g, to masa wody "w przybliżeniu" wynosi ok. 200 g, co jest spójne z 200 cm3 wody.
Najczęściej: (1) odczyt z niewłaściwego wiersza tabeli, (2) brak przeskalowania z 100 cm3 na 200 cm3, (3) pomylenie "roztworu" z "wodą", (4) nieuwaga na jednostki. Warto zawsze podkreślić, czego dotyczy dana kolumna.
Dodanie NaOH zwiększa masę układu bardziej, niż rośnie objętość, więc stosunek masy do objętości (gęstość) rośnie. W zakresie rozcieńczonym zależność bywa zbliżona do liniowej, dlatego tabele gęstościowo-stężeniowe są praktyczne do szybkiego doboru roztworu.
Gdy trzeba szybko przygotować roztwór o określonych właściwościach (np. do miareczkowania lub kontroli jakości) i wygodniej jest skorzystać z tabeli niż przeliczać wszystko od podstaw. Pomiar gęstości bywa też prostą metodą weryfikacji, czy roztwór jest w oczekiwanym zakresie.
Najczęściej stosuje się interpolację (oszacowanie między dwoma najbliższymi wierszami), ale tylko jeśli zadanie na to pozwala i dane są w odpowiednim zakresie. Na egzaminie zwykle dobiera się wartości tak, aby odczyt był bezpośredni, więc najpierw sprawdź, czy gęstość nie występuje dokładnie w tabeli.
NaOH jest żrący: używaj okularów, rękawic i fartucha. Wsypuj NaOH do wody (nie odwrotnie) i mieszaj, bo rozpuszczanie jest egzotermiczne. Po ostudzeniu uzupełnij do wymaganej objętości (jeśli przygotowujesz roztwór w kolbie miarowej) i dokładnie wymieszaj.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Z tabeli dla gęstości 1,0428 g/cm3 odczytuje się 4,17 g NaOH w 100 cm3 roztworu.Aby otrzymać 200,0 cm3 roztworu o tej samej gęstości, skalujemy proporcjonalnie: 4,17 g × (200/100) = 8,34 g."

Źródła:

  • Vogel's Textbook of Quantitative Chemical Analysis, 6th edition, rozdziały dotyczące przygotowania roztworów i zależności właściwości fizycznych od stężenia (density tables)

Materiały:

  • Podręczniki z chemii analitycznej opisujące przygotowanie roztworów i pracę z tabelami fizykochemicznymi
  • Instrukcje BHP i dobre praktyki laboratoryjne dotyczące pracy z NaOH
  • Zbiory zadań z obliczeń stężeniowych i gęstości roztworów dla technika analityka

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego