W tego typu zadaniach kluczowe jest rozpoznanie klasy urządzenia po grupie parametrów widocznych w tabeli (na ilustracji). Każde z proponowanych urządzeń ma inną "logikę" specyfikacji, czyli inne typowe pola w danych technicznych.
Kamera CCTV jest urządzeniem obrazującym, dlatego w jej danych technicznych spotyka się przede wszystkim parametry związane z rejestracją i transmisją obrazu, m.in. rozdzielczość (np. w MP), typ przetwornika, czułość, parametry obiektywu (ogniskowa), kąt widzenia, tryb dzień/noc, standard sygnału wideo oraz sposób zasilania (często także rozwiązania sieciowe).
Czujka PIR (pasywna podczerwień) nie "widzi" obrazu, tylko wykrywa zmiany promieniowania cieplnego. Jej tabela zwykle zawiera parametry detekcji, takie jak zasięg wykrywania, kąt pokrycia, wysokość montażu, czasy podtrzymania/zwłoki, odporność na zwierzęta czy typ wyjścia alarmowego. Brak typowych parametrów obrazu sugeruje, że to nie jest kamera.
Dekoder DVB-T (set-top-box) opisuje się przez standard odbioru i funkcje przetwarzania sygnału: obsługiwane standardy nadawania, kodeki, rozdzielczości wyjściowe, złącza (HDMI, SCART, USB), funkcje PVR itp. To inna grupa danych niż w urządzeniach CCTV.
Odbiornik telewizyjny ma specyfikację skupioną na ekranie i funkcjach użytkowych: przekątna, typ matrycy, rozdzielczość, odświeżanie, system dźwięku, tunery, smart TV, pobór mocy. Jeśli w tabeli zamiast tego są typowe parametry optyki i toru wideo dla monitoringu, telewizor nie pasuje.
W praktyce egzaminacyjnej warto zrobić prosty test: czy parametry opisują "obrazowanie" i optykę? Jeśli tak, najbardziej spójna jest odpowiedź "kamery CCTV."
