Analiza SWOT porządkuje czynniki wpływające na sytuację przedsiębiorstwa w czterech polach:
- Mocne strony – czynniki wewnętrzne, korzystne (atut firmy, przewagi zasobowe, sprawne procesy).
- Słabe strony – czynniki wewnętrzne, niekorzystne (ograniczenia organizacyjne, braki kadrowe, gorsza jakość, niska wydajność).
- Szanse – czynniki zewnętrzne, korzystne (sprzyjające trendy, nowe rynki, zmiany popytu).
- Zagrożenia – czynniki zewnętrzne, niekorzystne (wzrost konkurencji, spadek popytu, ryzyka otoczenia).
Kluczowe jest rozróżnienie wewnętrzne vs zewnętrzne. "Słabe strony" dotyczą tego, co jest po stronie firmy (jej zasobów, organizacji i kompetencji) i co obniża jej sprawność lub konkurencyjność. Z tego powodu poprawna jest odpowiedź wskazująca grupę, w której znajdują się wewnętrzne negatywne czynniki.
Dlaczego pozostałe grupy są błędne? Jeśli grupa zawiera czynniki pozytywne, ale wynikające z wnętrza organizacji, to są to mocne strony, nie słabe. Jeżeli czynniki dotyczą rynku, konkurencji, przepisów lub trendów (czyli tego, co jest poza firmą), to należą do szans albo zagrożeń, a nie do słabych stron. Typowy błąd polega na tym, że uczniowie wybierają wszystkie "negatywne" sformułowania jako słabe strony, nie sprawdzając, czy są one wewnętrzne czy zewnętrzne.
W praktyce gospodarczej identyfikacja słabych stron jest podstawą planowania działań naprawczych: inwestycji, szkoleń, usprawnień procesów oraz budowania przewag konkurencyjnych.
