Konta wynikowe (nazywane też kontami przychodów i kosztów) służą do ustalenia wyniku finansowego za okres, czyli do ujęcia tego, co jednostka zarobiła (przychody) oraz co zużyła/poniosła (koszty). Kluczową cechą tej grupy kont jest to, że opisują one przepływ zdarzeń w czasie, a nie stan posiadania na konkretny dzień.
Dlatego poprawny opis kont wynikowych zwykle zawiera co najmniej dwie informacje:
- dotyczą ewidencji kosztów i przychodów (czasem także wprost zysków i strat),
- na koniec okresu sprawozdawczego ich salda są zamykane i przenoszone na konto służące do ustalenia wyniku (konto wyniku finansowego).
Opis kont bilansowych byłby inny: konta bilansowe dotyczą aktywów i pasywów oraz pokazują stan majątku i źródeł finansowania na określony dzień (np. na dzień bilansowy). Ich salda co do zasady przechodzą na kolejny okres, bo mają odzwierciedlać stan ciągły.
Dlaczego pozostałe opisy w tabeli (inne niż właściwy dla kont wynikowych) nie pasują? Najczęściej dlatego, że:
- odnoszą się do "stanu na dzień bilansowy" (cecha kont bilansowych),
- mówią o aktywach/pasywach lub rozrachunkach (to również konta bilansowe),
- nie zawierają elementu zamknięcia i przeniesienia sald charakterystycznego dla kont wynikowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa "przychody", "koszty", "zysk/strata" oraz "na koniec okresu przenosi się saldo na wynik finansowy" – to bardzo silny sygnał, że chodzi o konta wynikowe.
