W tapicerce tradycyjnej łączenie tkaniny wewnętrznej z drutem krawędziowym wymaga ściegu, który zapewnia mocne i stabilne zamocowanie na krawędzi. Taki charakter ma ścieg okrętkowy: prowadzenie nici i sposób wkłuć pozwalają "opasać" (okręcić) element na brzegu, dzięki czemu tkanina jest trwale związana z drutem i lepiej znosi naciąganie oraz pracę materiału.
Odpowiedź "ozdobnym" jest nieadekwatna, bo sugeruje ścieg używany głównie dla efektu wizualnego. W pytaniu chodzi o połączenie konstrukcyjne wewnętrznej warstwy z elementem wzmacniającym krawędź, gdzie priorytetem jest wytrzymałość, a nie dekoracja.
Odpowiedź "krytym" wskazuje na technikę nastawioną na niewidoczność szycia. Nawet jeśli ściegi kryte są użyteczne przy wykańczaniu, samo krycie nie przesądza o przydatności do przyszycia tkaniny do drutu krawędziowego. W tym zadaniu kluczowe jest pewne "złapanie" drutu i utrzymanie krawędzi, a nie ukrycie nici.
Odpowiedź "fastrygującym" odnosi się do ściegu typowo pomocniczego, często tymczasowego (do przymiarki, ustalenia ułożenia warstw). Taka funkcja nie odpowiada wymaganiu trwałego połączenia tkaniny z drutem krawędziowym w tradycyjnych rozwiązaniach tapicerskich.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się drut krawędziowy i szycie ręczne, szukaj ściegu, który mechanicznie wzmacnia i "obejmuje" krawędź. To kieruje właśnie do ściegu okrętkowego.
