W tapicerce tradycyjnej sznurowanie sprężyn nie polega wyłącznie na ich unieruchomieniu, ale przede wszystkim na uformowaniu profilu warstwy sprężyn. W praktyce oznacza to, że po zasznurowaniu i wstępnym ustawieniu sprężyn środkowa część siedziska powinna mieć wyraźnie zdefiniowaną "kopułkę" (delikatne wyniesienie) względem krawędzi.
Odpowiedź "5 cm" wskazuje typową, warsztatowo spotykaną różnicę wysokości pomiędzy sprężynami w strefie środkowej a sprężynami przy brzegach. Taka wartość jest na tyle duża, by była odczuwalna w komforcie i rozkładzie obciążeń, a jednocześnie na tyle mała, by nie powodowała nadmiernego "garbu" i nie utrudniała dalszych warstw (np. układania przekładek, wypełnień i pokrycia).
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "3 cm" to różnica, która w wielu konstrukcjach może okazać się zbyt mała, aby skutecznie zbudować czytelny profil siedziska; środek może szybciej tracić kształt podczas użytkowania.
- "7 cm" to wartość, która bywa zbyt duża dla typowego siedziska: może powodować wrażenie niestabilności i utrudniać równomierne ułożenie kolejnych warstw tapicerskich.
- "9 cm" jest na ogół przesadnie duża; zwiększa ryzyko nieprawidłowego profilu, nadmiernego napięcia sznurów oraz nierównomiernego obciążania sprężyn i elementów konstrukcyjnych.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać sens technologiczny: środek wyżej, brzegi niżej – chodzi o ergonomię, trwałość i estetykę profilu, a nie o przypadkowe "ustawienie na równo".
