W technologii ADSL (dostęp szerokopasmowy po parze miedzianej) jedna linia abonencka przenosi jednocześnie dwa rodzaje usług:
- sygnał głosowy telefonu analogowego (POTS),
- sygnał danych dla modemu DSL.
Jest to możliwe, ponieważ te sygnały zajmują różne zakresy częstotliwości. Aby urządzenia nie "widziały" nie swoich składowych (np. telefon nie słyszał szumu z DSL, a modem nie był tłumiony przez tor telefoniczny), w instalacji abonenckiej stosuje się splitter, czyli rozdzielacz/filtr pasmowy. Splitter kieruje pasmo niskie do toru telefonicznego, a pasmo wyższe do modemu ADSL.
Odpowiedź "sniffer" jest błędna, bo sniffer to narzędzie do podsłuchu/analizy ruchu w sieciach pakietowych (np. Ethernet), a nie element separujący pasma na linii telefonicznej. Odpowiedź "switch" jest błędna, ponieważ przełącznik służy do łączenia urządzeń w sieci LAN i przełączania ramek, nie rozdziela analogowego głosu od sygnału DSL na parze miedzianej. Odpowiedź "serwer" jest błędna, bo serwer realizuje usługi sieciowe/aplikacyjne; nie jest urządzeniem filtrującym sygnały na łączu abonenckim.
W praktyce, przy problemach typu: trzaski w słuchawce, spadek prędkości lub zrywanie synchronizacji DSL, jednym z typowych kroków diagnostycznych jest sprawdzenie, czy splitter/filtry są poprawnie podłączone i sprawne.
