KWALIFIKACJA INF9 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 37.
W telefonie analogowym sygnalizacja DTMF powstaje z nałożenia na siebie dwóch różnych częstotliwości, przypisanych danemu przyciskowi. Które częstotliwości składowe kodu DTMF zostaną wygenerowane po wybraniu cyfry "5"?
Ilustracja przedstawia tabelę z przypisaniem częstotliwości do klawiszy na klawiaturze wybierczej telefonu analogowego.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
DTMF koduje każdy klawisz jako sumę dwóch tonów: jednego z grupy wierszy (częstotliwość "niska") i jednego z grupy kolumn (częstotliwość "wysoka"). Dla cyfry "5" (środkowe pole 3×3) odpowiada wiersz 770 Hz oraz kolumna 1336 Hz, więc generowana jest para 770 Hz i 1336 Hz.

Pełne wyjaśnienie:

Sygnalizacja DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency) polega na jednoczesnym generowaniu dwóch sinusoidalnych tonów: jednego z grupy częstotliwości "niskich" (wiersze) oraz jednego z grupy częstotliwości "wysokich" (kolumny). Dzięki temu każdy klawisz na klawiaturze telefonu ma unikalną parę częstotliwości, co ułatwia detekcję sygnału w torze telekomunikacyjnym.

W typowej matrycy DTMF częstotliwości wierszy to: 697 Hz, 770 Hz, 852 Hz, 941 Hz, a częstotliwości kolumn to: 1209 Hz, 1336 Hz, 1477 Hz, 1633 Hz. Cyfry 1–9 tworzą układ 3×3, gdzie "5" znajduje się w środkowym polu. To oznacza, że:

  • dla "5" wybieramy drugi wiersz (770 Hz),
  • oraz drugą kolumnę (1336 Hz).

Dlatego poprawna para to 770 Hz i 1336 Hz.

Pozostałe propozycje są błędne, bo odpowiadają innym polom matrycy DTMF:

  • "697 Hz i 1336 Hz" zawiera prawidłową kolumnę 1336 Hz, ale błędny wiersz (697 Hz), czyli pasuje do cyfry z górnego środkowego pola.
  • "697 Hz i 1209 Hz" to jednocześnie inny wiersz i inna kolumna, czyli para odpowiada innemu klawiszowi (górny lewy obszar matrycy cyfr).
  • "852 Hz i 1477 Hz" to wyższy wiersz i wyższa kolumna, co odpowiada klawiszowi z prawej strony w niższym wierszu cyfr, a nie środkowej "5".

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że "5" to przecięcie drugiego wiersza i drugiej kolumny w podstawowej siatce cyfr 1–9; wtedy łatwiej odtworzysz parę częstotliwości z tabeli.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DTMF to sygnalizacja tonowa, w której naciśnięcie klawisza generuje dwa tony jednocześnie: jeden z grupy "niskich" (wiersze) i jeden z grupy "wysokich" (kolumny). Para częstotliwości jednoznacznie identyfikuje cyfrę lub znak, co ułatwia detekcję w torze.
W standardowej siatce DTMF częstotliwości wierszy (niskie) to 697, 770, 852 i 941 Hz, a częstotliwości kolumn (wysokie) to 1209, 1336, 1477 i 1633 Hz. Każdy klawisz to przecięcie jednego wiersza i jednej kolumny.
Dwa tony zwiększają liczbę możliwych kombinacji i poprawiają odporność na zakłócenia. Odbiornik może sprawdzać obecność dwóch konkretnych częstotliwości naraz, co ułatwia rozróżnienie klawiszy nawet przy tłumieniu części pasma lub szumie w torze.
Najpierw znajdź położenie "5" w siatce cyfr 1–9: to środkowy klawisz. Następnie dobierz częstotliwość drugiego wiersza (770 Hz) i drugiej kolumny (1336 Hz). Sygnał DTMF dla "5" to więc suma tonów 770 Hz i 1336 Hz.
Nie. DTMF historycznie kojarzy się z telefonią analogową, ale jest też używany w systemach cyfrowych i VoIP (np. bramki ATA, centrale, IVR). Ważne jest, aby sygnał był poprawnie generowany i przenoszony lub kodowany (in-band/out-of-band) w danym systemie.
Najczęściej myli się częstotliwości z sąsiednich klawiszy (np. 697 zamiast 770) oraz odwraca role wierszy i kolumn. Pomaga zapamiętanie, że wiersze to tony "niższe", a kolumny "wyższe", oraz szybkie odtworzenie siatki cyfr 1–9.
Można użyć testu na centrali/IVR (czy poprawnie rozpoznaje cyfry) albo analizatora audio/spektralnego, który pokaże składowe częstotliwości. W serwisie bramek VoIP sprawdza się też ustawienia trybu DTMF (np. przenoszenie w paśmie lub jako zdarzenia).
Problemy pojawiają się przy silnej kompresji, niewłaściwych kodekach, zbyt niskim poziomie sygnału, przesterowaniu lub przy błędnej konfiguracji przenoszenia DTMF w VoIP. Objawem jest brak reakcji IVR lub wybieranie innych cyfr niż naciskane.
1336 Hz to druga kolumna w standardowej matrycy DTMF. W tej kolumnie znajdują się m.in. cyfry "2", "5", "8" oraz "0" (w zależności od pełnej siatki klawiatury). Aby wskazać dokładny klawisz, trzeba dobrać jeszcze właściwy ton wiersza.
Tak. Skuteczna metoda to zapamiętanie dwóch list: wiersze (697/770/852/941) i kolumny (1209/1336/1477/1633), a potem odtwarzanie położenia klawisza w siatce. Dla cyfr 1–9 wystarcza kojarzenie: góra/środek/dół × lewo/środek/prawo.
info

Około 50% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "DTMF koduje każdy klawisz jako sumę dwóch tonów: jednego z grupy wierszy (częstotliwość "niska") i jednego z grupy kolumn (częstotliwość "wysoka")."

Źródła:

  • ITU-T Recommendation Q.23: "Technical features of push-button telephone sets" (DTMF signalling frequencies and assignment)
  • Wikipedia (en): "Dual-tone multi-frequency signaling" – tabela częstotliwości i mapowanie klawiatury, https://en.wikipedia.org/wiki/Dual-tone_multi-frequency_signaling - accessed 2026-02-27
  • Wikipedia (pl): "DTMF" – opis sygnalizacji i częstotliwości, https://pl.wikipedia.org/wiki/DTMF - accessed 2026-02-27

Materiały:

  • Dokumentacja/standardy opisujące DTMF (tabela częstotliwości i mapowanie klawiszy)
  • Podręczniki z podstaw telekomunikacji abonenckiej (sygnalizacja wybierania)
  • Instrukcje serwisowe bramek ATA/VoIP dotyczące detekcji i generacji DTMF

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego