Podczas budowy nasypu grunt układa się warstwami i każdą warstwę trzeba zagęścić w sposób zapewniający odpowiednią nośność oraz możliwie równomierne właściwości na całej szerokości przekroju. W praktyce ważne jest także utrzymanie kształtu nasypu (w tym krawędzi i skarp) oraz ograniczenie przemieszczania materiału.
Dlatego poprawne jest zagęszczanie od krawędzi nasypu w kierunku jego osi. Prowadząc pracę od zewnętrznych stref do środka, operator stopniowo "domyka" i stabilizuje materiał, co zmniejsza ryzyko rozepchnięcia gruntu na zewnątrz oraz powstawania słabszych, niedogęszczonych stref przy krawędziach. Ułatwia to też utrzymanie zaprojektowanej geometrii nasypu i ogranicza lokalne deformacje skarp.
Odpowiedzi o zagęszczaniu od osi nasypu w kierunku jego krawędzi są niekorzystne, bo mogą sprzyjać przesuwaniu materiału w stronę krawędzi, co utrudnia zachowanie skarp i może pogorszyć stan stref brzegowych.
Propozycje "pod kątem 90°" oraz "pod kątem 45° w stosunku do osi" są mylące: opisują raczej geometrię przejazdów, a nie podstawową zasadę technologii zagęszczania warstw nasypu. W zadaniu pytanie dotyczy kierunku prowadzenia zagęszczania w przekroju (od krawędzi do osi), a nie ustawiania toru jazdy pod określonym kątem.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się "kąty", sprawdź, czy pytanie dotyczy rzeczywiście kierunku przejazdu, czy kolejności zagęszczania stref nasypu. W tym typie pytania kluczowe są słowa "krawędź" i "oś" oraz relacja: z zewnątrz do środka.
