W pytaniu chodzi o najczęstszą praktykę projektową dla typowego stropu monolitycznego żelbetowego w budynku mieszkalnym (rozpiętość 5 m), a nie o jedyny "nakazany" beton. W aktualnym systemie oznaczeń (wg PN-EN 206) klasy betonu zapisuje się jako Cxx/yy, gdzie wartości odnoszą się do wytrzymałości na ściskanie dla próbki walcowej i sześciennej.
Odpowiedź "C25/30" jest właściwa, ponieważ w budownictwie mieszkaniowym to bardzo typowa klasa dla stropów i belek przy standardowych rozpiętościach rzędu 4–6 m. Daje zwykle korzystny bilans: zapewnia wymagany zapas nośności i sztywności, a jednocześnie nie podnosi kosztów tak jak klasy wyższe.
- "C16/20" to klasa relatywnie niska dla elementów konstrukcyjnych przenoszących istotne obciążenia w typowym stropie; częściej kojarzy się z mniej obciążonymi zastosowaniami, a w stropach może nie spełniać założeń projektowych.
- "C20/25" bywa spotykana przy lżejszych układach i mniejszych wymaganiach, ale dla stropu o rozpiętości 5 m najczęściej stosuje się wyższą klasę, aby utrzymać wymagane parametry nośności i użytkowalności.
- "C30/37" jest klasą wyższą; stosuje się ją częściej, gdy rosną wymagania (większe rozpiętości, większe obciążenia, bardziej wymagające warunki pracy lub trwałości). W "typowym" budynku mieszkalnym 5 m zwykle nie jest to najczęstszy wybór.
W praktyce na budowie technik powinien pamiętać, że ostateczny dobór klasy betonu wynika z projektu i obliczeń (Eurokod 2), a poza wytrzymałością trzeba też uwzględniać trwałość, np. klasę ekspozycji środowiskowej (warunki suchych i wilgotnych wnętrz). W pytaniu jednak wskazano "najczęstszą praktykę", dlatego wybór pada na C25/30.
