W układach kombinacyjnych każda bramka realizuje określoną funkcję logiczną, a więc dla danych stanów na wejściach powinna wytworzyć jednoznaczny stan na wyjściu. Diagnostyka "po węzłach" polega na tym, że:
- ustala się, jakie stany powinny pojawić się na kolejnych wyjściach bramek (wynikające ze schematu i tabel prawdy),
- porównuje się je z wynikami pomiarów w punktach testowych,
- szuka się pierwszego miejsca, w którym pojawia się rozbieżność, ale jednocześnie sprawdza się, czy wcześniejsze stopnie rzeczywiście pracują poprawnie.
Poprawna identyfikacja uszkodzonej bramki zwykle opiera się na regule: jeśli stany na wejściach bramki są zgodne z oczekiwaniami, a jej wyjście nie jest zgodne z oczekiwaniem, to najbardziej prawdopodobnym uszkodzonym elementem jest ta bramka. W tym zadaniu wskazano, że na podstawie pomiarów można stwierdzić uszkodzenie bramki U4, co oznacza, że to właśnie na wyjściu U4 występuje niezgodność niewyjaśnialna błędem wcześniejszych etapów.
Dlaczego pozostałe wskazania są błędne? W typowej sytuacji diagnostycznej:
- wybór "U1" albo "U2" byłby uzasadniony tylko wtedy, gdyby już na ich wyjściach pojawiała się pierwsza rozbieżność, która następnie "przenosi się" na dalsze bramki,
- wybór "U3" byłby poprawny, gdyby błędny stan pojawiał się na wyjściu U3 przy jednocześnie prawidłowych stanach na jej wejściach,
- jeśli natomiast wcześniejsze wyjścia są zgodne z oczekiwaniem, a dopiero końcowy etap daje wynik niepoprawny, wskazuje to na uszkodzenie bramki końcowej lub tej, która bezpośrednio generuje błędny sygnał.
Wskazówka egzaminacyjna: rozwiązuj takie zadania "po kolei", zapisując oczekiwane 0/1 na każdym wyjściu. Unikaj zgadywania "najbardziej podejrzanej" bramki. Kluczowe jest znalezienie miejsca, gdzie wejścia są poprawne, a wyjście już nie.
