W układzie sieci typu TT punkt neutralny źródła jest uziemiony, a części przewodzące dostępne instalacji odbiorczej są połączone z własnym uziomem ochronnym. Przy uszkodzeniu (np. przebiciu fazy na obudowę) prąd uszkodzeniowy zamyka się przez rezystancję uziemienia instalacji i ziemię, a nie przez niskoomową pętlę zwarcia typową dla układów TN.
Dlatego w TT często stosuje się urządzenie ochronne różnicowoprądowe, które wyłącza zasilanie, gdy prąd różnicowy osiągnie wartość zadziałania IΔn. Warunek skuteczności ochrony można ująć jako ograniczenie napięcia dotykowego: jeśli przez rezystancję uziemienia RA popłynie prąd równy IΔn, to na uziemieniu pojawi się spadek napięcia RA·IΔn. Aby napięcie dotykowe nie przekroczyło wartości dopuszczalnej UL, musi być spełnione:
RA · IΔn ≤ UL
Odpowiedzi z ">" oraz "≥" są błędne, bo oznaczałyby, że dopuszcza się przekroczenie napięcia dotykowego dopuszczalnego, co przeczy idei ochrony. Odpowiedź z samym "<" jest zbyt rygorystyczna w sensie formalnym: w kryterium dopuszcza się przypadek graniczny, gdy iloczyn jest równy UL, dlatego właściwy jest znak "≤".
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że w TT RCD "broni" przed porażeniem, a kluczowe jest, by iloczyn rezystancji uziemienia i prądu zadziałania nie dawał zbyt dużego napięcia dotykowego.
