Zapłonnik (często nazywany też starterem) jest charakterystycznym elementem tradycyjnego układu zasilania świetlówki liniowej współpracującej ze statecznikiem indukcyjnym (dławikiem). Jego rola polega na tym, aby na początku pracy ułatwić zapłon wyładowania w rurze: na krótko zamyka obwód i powoduje przepływ prądu przez żarniki (elektrody), co je nagrzewa. Następnie rozwarcie zapłonnika, przy obecności dławika, sprzyja powstaniu impulsu napięciowego potrzebnego do zajarzenia świetlówki.
Dlatego odpowiedź "Świetlówki tradycyjnej." jest właściwa: w tym rozwiązaniu zapłonnik jest standardowym elementem osprzętu (obok dławika i często kondensatora do kompensacji mocy biernej).
- "Lampy rtęciowej." – jest to lampa wyładowcza wysokoprężna, ale jej układy zapłonu i stabilizacji prądu są inne niż klasyczny starter stosowany w świetlówkach. W praktyce spotyka się różne rozwiązania osprzętu (stateczniki, układy zapłonowe), jednak nie jest to typowy "zapłonnik świetlówkowy".
- "Żarówki halogenowej." – to źródło żarowe (z żarnikiem), które świeci po podaniu napięcia; nie wymaga inicjowania wyładowania, więc zapłonnik nie jest potrzebny.
- "Lampy sodowej." – także lampa wyładowcza, lecz w wielu rozwiązaniach stosuje się oddzielne układy zapłonowe/impulsowe inne konstrukcyjnie niż klasyczny starter do świetlówek. To częsta pułapka: sama "wyładowczość" lampy nie oznacza użycia tego samego typu zapłonnika co w świetlówce.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "zapłonnik" w kontekście szkolnym i podstawowych instalacji, najczęściej chodzi o starter w oprawie świetlówkowej z dławikiem. Gdy mowa o lampach wysokoprężnych (np. sodowych), trzeba rozróżniać ogólnie pojęty układ zapłonu od konkretnego elementu "startera" świetlówki.
