W fazach oznaczonych jako X (kiełkowanie/wschody, ok. BBCH 09–12) oraz Y (krzewienie, ok. BBCH 21–29) najwłaściwszym zabiegiem z podanych jest bronowanie pielęgnacyjne. Jest to zabieg mechaniczny wykonywany zwykle bronami lekkimi lub średnimi. Jego cele to m.in. niszczenie bardzo młodych chwastów (w fazie liścieni), rozbijanie skorupy glebowej po opadach oraz poprawa warunków wodno‑powietrznych w wierzchniej warstwie gleby. W okresie krzewienia dodatkowo może sprzyjać lepszemu rozwojowi roślin i pośrednio wspierać krzewienie, o ile warunki wilgotnościowe i technika przejazdu są właściwe.
Odpowiedź "nawożenia fosforowego i potasowego" nie pasuje do faz X i Y, ponieważ nawożenie fosforem i potasem w zbożach planuje się głównie przedsiewnie (lub ewentualnie w innych terminach wynikających z technologii), a nie jako typowy zabieg wykonywany na bardzo młodej pszenicy w fazie wschodów i krzewienia.
Odpowiedź "dolistnego nawożenia mikronawozami" jest w tych fazach nietrafna, bo w fazie X roślina ma bardzo małą powierzchnię liści, przez co skuteczność pobierania dolistnego jest ograniczona; zabiegi dolistne mikroskładnikami wykonuje się zwykle później, gdy jest rozwinięta większa masa liści i łatwiej uzyskać efekt odżywienia.
Odpowiedź "zastosowania retardantów" również nie dotyczy faz X i Y. Retardanty (regulatory wzrostu ograniczające nadmierne wydłużanie źdźbła i ryzyko wylegania) wiąże się głównie z etapami od początku strzelania w źdźbło, a więc po krzewieniu. Zastosowanie ich zbyt wcześnie jest technologicznie nieuzasadnione.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się różne grupy zabiegów (mechaniczne, nawozowe, regulatory), warto najpierw przypisać je do faz BBCH: wschody/krzewienie to domena zabiegów mechanicznych i pielęgnacyjnych, natomiast regulatory wzrostu i część dokarmiania dolistnego to zwykle fazy późniejsze.
