Rozpoznanie rodzaju filtru wykonuje się na podstawie tego, które częstotliwości są przenoszone z małym tłumieniem, a które są tłumione. Filtr dolnoprzepustowy ma charakterystykę taką, że dla niskich częstotliwości transmitancja (wzmocnienie) jest w przybliżeniu stała, natomiast dla częstotliwości wyższych następuje spadek (tłumienie rośnie).
Częstotliwość graniczna to umowny punkt oddzielający pasmo przepustowe od zaporowego. Na charakterystyce amplitudowej jest to miejsce, w którym zaczyna się wyraźny spadek wzmocnienia (często definiowane kryterium zależy od kontekstu pomiaru, ale w zadaniach egzaminacyjnych zwykle chodzi o odczyt punktu "załamania" charakterystyki). Z rysunku odczytuje się, że taki punkt wypada przy 20 Hz, więc poprawny opis to "dolnoprzepustowy o częstotliwości granicznej 20 Hz".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "górnoprzepustowy o częstotliwości granicznej 25 Hz" – filtr górnoprzepustowy tłumi niskie częstotliwości i przepuszcza wysokie, więc jego wykres miałby odwrotną logikę (niski poziom dla małych f i wzrost/ustalenie dla dużych f). Dodatkowo częstotliwość 25 Hz nie wynika z odczytu.
- "przepustowy o częstotliwości granicznej 30 Hz" – filtr pasmowoprzepustowy ma dwa progi (dolny i górny), a nie pojedynczą częstotliwość graniczną. Jeśli wykres nie pokazuje "pasma" między dwoma spadkami, taka klasyfikacja jest błędna.
- "o częstotliwości granicznej 10 Hz" – ta odpowiedź jest niepełna, bo nie wskazuje rodzaju filtru. Nawet jeśli 10 Hz występuje na osi, nie jest to wartość graniczna odczytana z punktu załamania charakterystyki.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy pasmo przepustowe jest po lewej (niskie f) czy po prawej (wysokie f), a dopiero potem odczytaj częstotliwość graniczną z miejsca, gdzie charakterystyka zaczyna spadać.
