We wzmacniaczach prądu stałego (DC) istotne jest, aby między kolejnymi stopniami mogła przechodzić nie tylko składowa zmienna, ale również składowa stała sygnału. W praktyce oznacza to, że układ nie może "odcinać" napięcia stałego, bo wtedy informacja o poziomie DC zniknie, a punkt pracy kolejnego stopnia może ulec zmianie.
Odpowiedź "galwaniczne" jest poprawna, ponieważ sprzężenie galwaniczne (bezpośrednie) polega na połączeniu stopni w taki sposób, że sygnał (w tym jego składowa stała) jest przekazywany dalej bez elementu, który z definicji blokuje DC. Dzięki temu kolejne stopnie mogą wzmacniać sygnały wolnozmienne oraz stałe (np. offset, składową stałą z czujnika).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście wzmacniaczy prądu stałego?
- "pojemnościowe" – kondensator w torze sygnałowym stanowi dla DC przerwę (w stanie ustalonym nie przewodzi), więc taka metoda jest typowa dla wzmacniaczy AC, gdzie celowo separuje się składową stałą i przenosi tylko zmiany sygnału.
- "transformatorowe" – transformator nie przenosi składowej stałej (wymaga zmiennego strumienia), więc również nie nadaje się do przekazywania sygnałów DC między stopniami. Stosuje się go raczej do dopasowania impedancji lub separacji galwanicznej w torach AC.
- "mieszane" – to określenie bywa używane opisowo w różnych kontekstach, ale nie jest podstawowym, jednoznacznym wyborem dla klasycznego zagadnienia: przeniesienia składowej stałej między stopniami wzmacniacza DC. W samym pytaniu kluczowe jest wymaganie przenoszenia DC, co wskazuje na sprzężenie bezpośrednie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "prądu stałego" lub "DC", od razu sprawdź, czy dana metoda sprzęgania nie blokuje składowej stałej. Kondensator i transformator są najczęstszymi "blokadami DC" w torach sygnałowych.
