Masaż higieniczno-kosmetyczny twarzy jest bodźcem mechanicznym działającym na skórę i tkanki powierzchowne. Taki bodziec zwykle powoduje reakcję miejscową (przekrwienie, poprawę mikrokrążenia, "rozgrzanie" tkanek) oraz reakcję odruchową związaną z pobudzeniem receptorów skórnych. W praktyce przekłada się to na wzrost aktywności układu krążenia w obszarze zabiegu i pobudzenie przewodnictwa nerwowego, a w konsekwencji na lepsze warunki dla procesów zachodzących w skórze.
Dlatego poprawna jest odpowiedź mówiąca o pobudzeniu czynności układu nerwowego i układu krążenia oraz o zwiększeniu aktywności funkcji skóry. "Zwiększenie aktywności funkcji skóry" można rozumieć jako usprawnienie odżywienia tkanek, przyspieszenie przemiany materii w skórze, poprawę reaktywności i sprężystości oraz korzystny wpływ na wygląd (np. lepszy koloryt wynikający z ukrwienia).
- Odpowiedź 1 jest niespójna: łączy pobudzenie układów z jednoczesnym zmniejszeniem aktywności funkcji skóry, co nie pasuje do typowych efektów bodźcowego masażu pielęgnacyjnego.
- Odpowiedź 2 sugeruje globalne obniżenie czynności układu nerwowego i krążenia oraz spadek aktywności skóry. Taki kierunek zmian nie odpowiada standardowej reakcji fizjologicznej skóry na masaż, który najczęściej poprawia ukrwienie i "ożywia" tkanki.
- Odpowiedź 3 ponownie miesza kierunki: obniżenie czynności układów przy jednoczesnym zwiększeniu aktywności skóry jest logicznie i fizjologicznie mało prawdopodobne w tym kontekście.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o skutki masażu twarzy rozdzielaj efekt relaksacyjny odczuwany subiektywnie od efektu fizjologicznego w tkankach. Nawet jeśli klient czuje odprężenie, tkanki miejscowo są zwykle lepiej ukrwione i pobudzone do pracy.
