Reflektogram z OTDR przedstawia rozkład mocy wstecznie rozproszonej w funkcji odległości. Na takim wykresie przyrząd wykrywa zdarzenia, czyli miejsca, w których zmienia się tłumienie lub pojawia się odbicie (refleks).
Odpowiedź "spaw łukiem elektrycznym" jest właściwa, ponieważ spaw (fuzja włókien) stanowi połączenie trwałe o bardzo małej refleksyjności. W praktyce na OTDR spaw jest typowym zdarzeniem nierefleksyjnym: objawia się przede wszystkim jako niewielki skok tłumienia ("schodek"), bez wyraźnego, wysokiego piku odbiciowego.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "złącze rozłączne" – złącza (konektory, adaptery) zwykle powodują zdarzenia refleksyjne, czyli charakterystyczny pik odbicia. Jeżeli na reflektogramie zdarzenie nie ma cech silnego refleksu, złącze jest mniej prawdopodobne.
- "efekt ducha" – to artefakt pomiarowy (pozorne zdarzenie), wynikający m.in. z wielokrotnych odbić i ograniczeń dynamiki. Nie reprezentuje rzeczywistego elementu łącza, więc nie opisuje "miejsca" w torze w sensie fizycznym.
- "strefę martwą zdarzeniową" – strefa martwa to odcinek po silnym odbiciu, w którym OTDR nie potrafi rozróżnić kolejnych zdarzeń (ograniczenie rozdzielczości). To parametr/obszar pomiaru, a nie konkretne połączenie typu spaw czy złącze.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy zdarzenie jest refleksyjne (pik) czy nierefleksyjne (schodek). Dopiero potem dopasuj je do elementu: złącza częściej "świecą" odbiciem, a spawy głównie wnoszą tłumienie.
