KWALIFIKACJA GIW9 - STYCZEŃ 2023

PYTANIE NR 3.
W wyrobisku przedstawionym na rysunku wykonywana jest pobierka spągu. Całkowity czas nabijania i łączenia otworów strzałowych T przez dwóch pracowników wynosi
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek wyrobiska górniczego, w którym wykonywana jest pobierka spągu.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Czas T wyznacza się przez zsumowanie czasów "nabijania" i "łączenia" wszystkich otworów strzałowych wynikających z rysunku, z uwzględnieniem pracy dwóch osób (czyli podziału czynności między pracowników zgodnie z organizacją robót). Po podstawieniu danych z rysunku otrzymuje się wartość 50 minut.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach tego typu czas całkowity T dotyczy etapu przygotowania robót strzałowych i obejmuje dwa składniki: nabijanie otworów strzałowych oraz łączenie (podłączanie) otworów. Kluczowe jest, że wartości potrzebne do obliczeń (np. liczba otworów oraz czasy jednostkowe przypisane do czynności) są podane na rysunku.

Aby poprawnie obliczyć T:

  1. Odczytaj z rysunku liczbę otworów strzałowych przewidzianych do wykonania w danej pobierce spągu.
  2. Odczytaj czasy dotyczące nabijania i łączenia (zależnie od tego, czy są podane jako czasy na jeden otwór, czy jako czasy dla całego zestawu otworów).
  3. Oblicz łączny czas nabicia wszystkich otworów oraz łączny czas ich połączenia.
  4. Uwzględnij informację, że pracuje dwóch pracowników. Nie oznacza to automatycznie "dzielenia przez 2" każdej wartości: skrócenie czasu zależy od tego, czy czynności można prowadzić równolegle i jak rysunek/założenia technologiczne rozdzielają pracę. W typowych zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się podział pracy zgodny z opisem na rysunku.
  5. Zsumuj składowe w sposób wynikający z organizacji pracy (szeregowo lub częściowo równolegle).

Po wykonaniu tych kroków na danych przedstawionych na rysunku otrzymuje się wynik T = 50 minut.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:

  • 40 minut – zwykle wynika z niepełnego ujęcia jednego składnika (np. nieuwzględnienia łączenia) albo z błędnego założenia o równoległości pracy.
  • 25 minut – najczęściej jest skutkiem mechanicznego podzielenia całego czasu przez 2 tylko dlatego, że są dwie osoby, bez sprawdzenia ograniczeń technologicznych.
  • 100 minut – typowy błąd polega na zliczeniu czasu tak, jakby czynność wykonywała jedna osoba lub na podwójnym przeliczeniu liczby otworów.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy czasy na rysunku są "na otwór" czy "na komplet" oraz czy dwie osoby faktycznie mogą wykonywać czynności równolegle w tej samej fazie robót.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Sumuje się czasy potrzebne na nabijanie oraz łączenie wszystkich otworów wynikających z dokumentacji/rysunku. Trzeba ustalić, czy czasy są podane na 1 otwór czy na cały zestaw, a następnie uwzględnić, jak praca jest dzielona między pracowników (szeregowo lub równolegle).
Pobierka spągu to wybieranie/obniżanie spągu wyrobiska, aby uzyskać wymagany profil i wysokość wyrobiska. W praktyce wpływa to na sposób rozmieszczenia otworów strzałowych, zakres robót przygotowawczych i organizację pracy w przodku.
Informacja o dwóch pracownikach ma znaczenie organizacyjne: część czynności może być dzielona lub wykonywana równolegle. Nie zawsze oznacza to skrócenie czasu o połowę, bo zależy to od technologii, kolejności działań i ograniczeń miejsca pracy w wyrobisku.
Nie. Dzielenie przez 2 jest poprawne tylko wtedy, gdy czynność jest w pełni podzielna i może być wykonywana równolegle bez ograniczeń. W robotach strzałowych część działań wymaga kolejności (np. kontrola, podłączenia), więc w zadaniu trzeba kierować się założeniami podanymi na rysunku.
Zwykle kluczowe są: liczba otworów, ewentualny podział na serie, oraz czasy jednostkowe (na otwór lub na serię) dla nabijania i łączenia. Ważne są też informacje o tym, czy pracownicy wykonują te same czy różne czynności oraz w jakiej kolejności.
Najczęstsze pomyłki to: nieuwzględnienie jednego etapu (np. łączenia), pomylenie czasu "na otwór" z czasem "na całość", oraz automatyczne dzielenie wyniku przez 2 z powodu dwóch pracowników. Częsty jest też błąd w zliczaniu liczby otworów z rysunku.
Łączenie otworów to przygotowanie układu inicjowania: podłączenie zapalników/łączników zgodnie ze schematem, sprawdzenie ciągłości obwodu i przygotowanie do odpalenia. To etap organizacyjnie wrażliwy, bo wymaga staranności i często jest ograniczony procedurami bezpieczeństwa.
Nabijanie wykonuje się po wykonaniu otworów i ich przygotowaniu, a przed łączeniem i odpaleniem. W planowaniu cyklu robót należy uwzględnić, że część czynności jest zależna od poprzednich etapów i nie może być dowolnie przyspieszana samą liczbą pracowników.
Warto wykonać szybkie "sprawdzenie sensu": oszacować liczbę otworów i przybliżony czas na 1 otwór, a następnie porównać z wynikiem. Jeśli wynik jest ekstremalnie mały lub bardzo duży, zwykle oznacza to błąd w jednostkach albo w założeniu o równoległej pracy dwóch osób.
Ćwicz odczyt danych z rysunków technologicznych: liczby otworów, podziały na serie i oznaczenia czasów. Następnie rozwiązuj zadania, w których sumuje się czasy etapów i uwzględnia skład brygady. Pomaga robienie krótkiego schematu: "co zliczam", "ile razy", "w jakiej kolejności".
info

Statystycznie 36% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Po podstawieniu danych z rysunku otrzymuje się wartość 50 minut."

Materiały:

  • Materiały szkolne z technologii robót strzałowych w górnictwie podziemnym
  • Zadania rachunkowe z organizacji robót (czas cyklu, normatywy pracy brygady)
  • Instrukcje zakładowe i przykładowe karty technologiczne robót strzałowych (do ćwiczeń z odczytu danych)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego