Wzrost stężenia metanu w powietrzu wyrobiska oznacza bezpośrednie zwiększenie ryzyka zapłonu i wybuchu mieszaniny metanowo-powietrznej. Gdy wskazanie przekracza poziom >3%, działania muszą mieć charakter niezwłoczny i w pierwszej kolejności dotyczyć ochrony życia oraz ograniczenia ekspozycji ludzi na zagrożenie.
Odpowiedź "wycofać załogę i zabezpieczyć wejścia do zagrożonych wyrobisk." jest właściwa, ponieważ łączy dwa kluczowe elementy reakcji:
- wycofanie załogi – usuwa ludzi z obszaru, w którym istnieje realne ryzyko gwałtownego zdarzenia,
- zabezpieczenie wejść – ogranicza możliwość przypadkowego wejścia innych osób do strefy zagrożenia oraz porządkuje organizację ruchu w rejonie.
Pozostałe propozycje są niewystarczające jako pierwsze działanie. Odpowiedź "zawiadomić dyspozytora ruchu zakładu górniczego" jest ważna organizacyjnie, ale nie może zastępować natychmiastowego odsunięcia pracowników od zagrożenia – samo powiadomienie nie redukuje ekspozycji ludzi na ryzyko. Odpowiedź "dokonać dodatkowych pomiarów metanu" może być elementem dalszej oceny sytuacji, jednak przy przekroczeniu wysokiego progu reagowania zwlekanie na kolejne pomiary może niepotrzebnie wydłużyć przebywanie załogi w strefie niebezpiecznej.
Odpowiedź "wyłączyć urządzenia elektryczne, które mogą być eksploatowane przy dowolnym stężeniu metanu w powietrzu" jest również problematyczna logicznie: jeśli coś miałoby być dopuszczone "przy dowolnym stężeniu", nie wynika z tego właściwa procedura bezpieczeństwa przy stanie alarmowym. W praktyce kluczowe jest działanie organizacyjne: ewakuacja i zabezpieczenie dostępu, a następnie realizowanie dalszych czynności zgodnie z procedurami zakładowymi.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: gdy w treści występuje słowo "niezwłocznie" i podany jest wysoki poziom zagrożenia, najczęściej poprawna odpowiedź dotyczy natychmiastowego wycofania ludzi oraz odcięcia/ograniczenia dostępu, a dopiero potem czynności informacyjne i kontrolne.
