Karta inwentarzowa jest dokumentem/rekordem służącym do identyfikacji i ewidencji konkretnego składnika majątku trwałego. W praktyce zakłada się ją wtedy, gdy składnik majątku zostaje przyjęty na stan jako środek trwały, czyli ma być użytkowany w działalności przez dłuższy czas i stanowi element wyposażenia przedsiębiorstwa/gospodarstwa.
Odpowiedź "samochodu dostawczego" pasuje, bo pojazd wykorzystywany w zakładzie produkcji rolnej zwykle spełnia cechy środka trwałego: jest odrębnym, możliwym do oznaczenia obiektem, używanym w działalności, a jego przyjęcie do użytkowania wymaga wprowadzenia do ewidencji majątku. Karta inwentarzowa pozwala potem prowadzić kontrolę (np. miejsce użytkowania, osoba odpowiedzialna, zmiany, likwidacja) oraz uporządkować dane o tym składniku.
Pozostałe propozycje są typowymi zapasami (materiałami/towarami do zużycia lub dalszego wykorzystania):
- "nawozów mineralnych" – są zużywane w procesie produkcji i nie stanowią pojedynczego, długotrwale używanego składnika majątku,
- "nasion kwalifikowanych" – traktuje się je jako materiał do produkcji (zużycie), a nie jako majątek trwały,
- "pasz treściwych" – również są przeznaczone do zużycia w krótszym czasie i rozliczane w ramach gospodarki magazynowej.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: karta inwentarzowa dotyczy "rzeczy, którą użytkujesz długo" (np. maszyny, pojazdy, urządzenia), a nie tego, co kupujesz po to, żeby zużyć w produkcji (nawozy, pasze, materiał siewny). Jeśli w odpowiedziach pojawia się pojazd lub maszyna, często wskazuje to na ewidencję środków trwałych.
