Wydajność pracy to jeden z podstawowych wskaźników efektywności w ekonomii i analizie produkcji. W prostym ujęciu jest to relacja efektu (np. liczby wyrobów) do nakładu pracy (np. liczby pracowników) w danym czasie. W zadaniu podano:
- liczbę pracowników: 39,
- czas pracy zmiany: 8 godzin,
- łączną produkcję na zmianie: 1 755 sztuk.
Pytanie dotyczy dziennej wydajności pracy na jednego pracownika, czyli ile sztuk przypada na jedną osobę w analizowanym dniu/zmianie. Liczymy więc:
1 755 szt. ÷ 39 pracowników = 45 szt./pracownika.
Odpowiedź "Dzienna wydajność pracy wyniosła 45 sztuk wyrobów gotowych na jednego pracownika." jest poprawna, bo dokładnie odpowiada definicji wskaźnika: produkcja na pracownika.
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" wynikającymi z mylenia wskaźników:
- "Całkowita produkcja … 1 755 sztuk …" opisuje tylko dane wejściowe (łączny efekt), ale nie jest wydajnością na pracownika.
- "Czas potrzebny na wykonanie 1 sztuki … 10,7 minuty" dotyczy czasu jednostkowego (czas/wyrób). Taki wskaźnik liczy się z łącznego czasu pracy w minutach podzielonego przez liczbę sztuk i służy do innych analiz niż wydajność na osobę.
- "Łączny czas pracy … 312 godzin" to suma czasu pracy (pracownicy × godziny). To także inna miara, przydatna np. do rozliczeń czasu pracy, ale nie odpowiada na pytanie o sztuki na pracownika.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze dopasuj działanie do jednostki wyniku. Jeśli pytanie brzmi "na jednego pracownika", wynik powinien mieć postać szt./pracownika, a nie min/szt. ani godzin łącznie.