W katalogach nakładów rzeczowych (KNR) kluczowe jest rozróżnienie między nakładami i zasadami ich stosowania a wyceną. Część opisowa KNR (w tym założenia szczegółowe) służy temu, aby wykonawca/kosztorysant wiedział, jak rozumieć pozycje katalogowe i w jaki sposób je mierzyć w dokumentacji.
Dlatego odpowiedź "zasady przedmiarowania poszczególnych robót" jest właściwa: przedmiarowanie/obmiar określa, w jakiej jednostce i według jakich reguł liczyć robotę (np. co wchodzi w zakres pozycji, jakie elementy są uwzględnione, a jakie wymagają odrębnej pozycji). To typowy rodzaj informacji umieszczany w założeniach.
Pozostałe propozycje dotyczą elementów wyceny, które zwykle są rozdzielone od KNR:
- "ceny jednostkowe poszczególnych materiałów" – ceny są zmienne rynkowo i są przedmiotem cenników/źródeł cenowych, a nie stałej części opisowej KNR.
- "stawki wynagrodzeń za roboczogodzinę" – stawki robocizny zależą od przyjętych założeń kosztorysowych (region, firma, okres), dlatego nie stanowią treści katalogu nakładów jako takiego.
- "wyszczególnione roboty w kolejności technologicznej" – kolejność technologiczna może występować w opisach technologii robót lub w harmonogramach, ale nie jest typową treścią "założeń szczegółowych" rozumianych jako reguły stosowania i obmiaru pozycji.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: KNR mówi "co i jak mierzyć oraz jakie nakłady przyjąć", a nie "po ile to kosztuje". To ułatwia odróżnienie katalogu nakładów od dokumentów stricte cenotwórczych.
