Po zakończeniu zatrudnienia (zarówno w razie rozwiązania, jak i wygaśnięcia stosunku pracy) kluczowym obowiązkiem pracodawcy jest przekazanie pracownikowi dokumentu potwierdzającego przebieg zatrudnienia. Tym dokumentem jest świadectwo pracy. Jest ono potrzebne m.in. do wykazania okresów zatrudnienia, wykorzystanych uprawnień oraz informacji istotnych dla kolejnego pracodawcy i instytucji.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "świadectwo pracy"? Ponieważ to właśnie ten dokument jest przewidziany jako standardowe, formalne podsumowanie zatrudnienia i powinien być wydany niezwłocznie po ustaniu stosunku pracy (bez oczekiwania na "wygodne" rozliczenie wszystkich spraw organizacyjnych).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "akta osobowe" – to wewnętrzna dokumentacja pracodawcy dotycząca pracownika. Pracownik może mieć wgląd lub otrzymywać odpisy/kopie w określonych sytuacjach, ale akta jako całość nie są dokumentem, który "wydaje się" przy zakończeniu pracy.
- "legitymację pracowniczą" – nie jest ona uniwersalnym, obowiązkowym dokumentem w każdym zakładzie, a ponadto jej rola jest inna (identyfikacja/uprawnienia). W praktyce może podlegać zwrotowi, lecz nie zastępuje formalnego świadectwa pracy.
- "oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę" – to pismo składane przez stronę inicjującą rozwiązanie umowy (pracownika albo pracodawcę) w określonym trybie. Nie jest to dokument podsumowujący zatrudnienie i nie występuje w każdej sytuacji ustania stosunku pracy (np. przy wygaśnięciu).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy" oraz "niezwłocznie wydać", najczęściej testowana jest znajomość obowiązku wydania świadectwa pracy, a nie ogólnych czynności kadrowych.
