Formowanie pod wysokimi naciskami polega na silnym zagęszczaniu masy formierskiej, co zazwyczaj poprawia stabilność formy oraz odwzorowanie kształtu. Z technicznego punktu widzenia daje to często lepszą jakość formy, ale ma istotną konsekwencję ekonomiczną.
Poprawna jest odpowiedź "kosztów maszyn i materiałów.", ponieważ uzyskanie dużych nacisków wymaga maszyn o większej sztywności, mocy i trwałości (np. pras/urządzeń zagęszczających), a także elementów oprzyrządowania odporniejszych na obciążenia. W praktyce przekłada się to na wyższe koszty zakupu, utrzymania, serwisu oraz często na większe wymagania wobec jakości masy formierskiej i dodatków (czyli kosztów materiałowych).
Odpowiedź "kosztów oczyszczania odlewów." jest nieadekwatna: oczyszczanie zależy głównie od ilości i rodzaju nadlewów, układu wlewowego, przypaleń czy jakości oddzielania masy od odlewu. Sam wysoki nacisk podczas formowania nie musi wprost zwiększać pracochłonności oczyszczania.
Odpowiedź "naddatków na obróbkę skrawaniem." także nie jest typową wadą tej metody. Naddatki wynikają z założeń technologicznych i dokładności wykonania odlewu; silniejsze zagęszczanie formy częściej sprzyja stabilności wymiarowej niż wymusza większe naddatki.
Odpowiedź "chropowatości odlewów." jest myląca, bo zwiększona gęstość i stabilność formy zwykle pomagają w uzyskaniu lepszego odwzorowania powierzchni (choć na chropowatość wpływa też skład masy, powłoki, temperatura metalu i wiele innych czynników). Dlatego jako najtypowsza wada/ograniczenie wskazuje się przede wszystkim wzrost kosztów sprzętu i materiałów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "wady" technologii o lepszych parametrach jakościowych, często chodzi o kompromis ekonomiczny (droższe urządzenia, większe wymagania materiałowe) zamiast pogorszenia jakości odlewu.
