Walidacja pól formularza oznacza sprawdzanie, czy dane wpisane przez użytkownika są poprawne według zdefiniowanych reguł. Reguły te mogą wynikać z wymagań biznesowych (np. "kod pocztowy ma mieć określony format") lub technicznych (np. "pole nie może być puste", "liczba musi być w zakresie"). Walidacja może być realizowana po stronie przeglądarki (np. mechanizmy HTML/JavaScript) oraz po stronie serwera (backend) i w praktyce powinna istnieć zawsze po stronie serwera, bo dane od użytkownika są nieufne.
Odpowiedź "czy wprowadzone dane spełniają określone reguły." jest poprawna, bo oddaje istotę walidacji: sprawdzenie zgodności danych z kryteriami. Przykłady reguł: format adresu e-mail, minimalna długość hasła, dopuszczalne znaki w loginie, wymagane zaznaczenie zgody, poprawność numeru telefonu, czy data nie jest z przyszłości.
Odpowiedź "który użytkownik wprowadził dane." opisuje identyfikację/autentykację lub kwestie audytu, a nie walidację. To inny etap: ustalenie tożsamości lub źródła danych nie mówi jeszcze, czy dane są poprawne.
Odpowiedź "czy istnieje plik PHP, który odbierze dane." dotyczy konfiguracji backendu/trasowania żądania i dostępności zasobu serwera. Aplikacja może poprawnie walidować dane niezależnie od tego, jak nazywa się skrypt po stronie serwera lub czy użyto PHP, Node, Python itd.
Odpowiedź "czy użytkownik jest zalogowany." dotyczy autoryzacji (kontroli dostępu). To także nie jest walidacja danych formularza: użytkownik może być zalogowany, a mimo to wpisać błędne wartości. I odwrotnie: niezalogowany użytkownik może wprowadzić dane poprawne formalnie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo "walidacja", szukaj odpowiedzi związanej z regułami dla danych (format, zakres, wymagane pola), a nie z logowaniem, uprawnieniami czy istnieniem plików na serwerze.
