Likwidacja środka trwałego oznacza wycofanie go z użytkowania (np. z powodu zużycia, zniszczenia, nieopłacalności naprawy). W księgach rachunkowych kluczowe jest rozdzielenie dwóch elementów:
- wartości netto (niezamortyzowanej) – to część wartości początkowej, która nie została jeszcze ujęta w kosztach poprzez amortyzację,
- ewentualnych wpływów/odzysku (np. sprzedaż złomu, sprzedaż części) – to potencjalne przychody związane z likwidacją.
W pytaniu chodzi o wartość netto zlikwidowanych środków trwałych. Ponieważ jest to niezamortyzowana część składnika majątku, jej ujęcie powoduje zwiększenie kosztów (jednostka "traci" wartość, której nie zdążyła rozliczyć amortyzacją). Z tego powodu zalicza się ją do pozostałych kosztów operacyjnych.
Odpowiedź "pozostałych przychodów operacyjnych" jest nieprawidłowa, bo przychód powstaje co do zasady wtedy, gdy jednostka uzyskuje korzyść ekonomiczną (np. sprzeda składnik, otrzyma odszkodowanie). Sama wartość netto likwidowanego środka trwałego nie jest korzyścią, tylko kosztem.
Odpowiedzi "strat nadzwyczajnych" oraz "zysków nadzwyczajnych" są nieadekwatne do typowej likwidacji środka trwałego. Likwidacja majątku trwałego jest klasyfikowana w obszarze działalności operacyjnej (pozostałej), a nie jako odrębna, "nadzwyczajna" kategoria wyniku. Na egzaminie warto zapamiętać regułę: niezamortyzowana wartość = koszt, a wpływ ze zbycia/odzysku = przychód.
