W pytaniu opisano wartość średnią stężenia czynnika szkodliwego, która nie powinna wywołać ujemnych zmian w stanie zdrowia pracownika, pod warunkiem że ekspozycja trwa krótko: nie dłużej niż 15 minut oraz nie częściej niż 2 razy w czasie zmiany. Taki opis odpowiada normatywowi przeznaczonemu do oceny krótkotrwałych, powtarzających się wzrostów stężenia.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Najwyższe Dopuszczalne Stężenie Chwilowe." Jest to parametr odnoszony do krótkiego czasu uśredniania (15 minut) i uwzględniający ograniczenie liczby epizodów w trakcie zmiany. W praktyce stosuje się go tam, gdzie w procesie technologicznym mogą występować chwilowe piki stężenia, mimo że średnia zmianowa może być niższa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Najwyższe Dopuszczalne Stężenie Pułapowe." Ten typ wartości dotyczy sytuacji, w której stężenie nie powinno być przekraczane w żadnym momencie (charakter "nieprzekraczalnego pułapu"), a nie wartości średniej z 15 minut i z dopuszczeniem ograniczonej liczby epizodów.
- "Najwyższe Dopuszczalne Stężenie." Jest to wartość odnoszona do dłuższego okresu uśredniania (typowo w skali zmiany roboczej), a nie do krótkich 15‑minutowych ekspozycji o ograniczonej częstości.
- "Najwyższe Dopuszczalne Natężenie Fizycznego czynnika szkodliwego dla zdrowia." "Natężenie" dotyczy czynników fizycznych (np. hałasu, drgań, promieniowania) i jest inną wielkością niż "stężenie" stosowane dla substancji chemicznych w powietrzu. Treść pytania mówi o stężeniu czynnika, więc ta odpowiedź miesza grupy pojęć.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się 15 minut i ograniczenie liczby epizodów w czasie zmiany, najczęściej chodzi o normatyw krótkotrwały, a nie o wartość zmianową ani o pułap nieprzekraczalny.
