Sprzedaż w formule cash & carry to typowa samoobsługowa sprzedaż hurtowa: klient wybiera towar, płaci od razu ("cash") i sam go odbiera ("carry"). Z tego powodu kluczowe jest, kto jest nabywcą, a nie to, czy jednorazowo przekroczy on jakiś arbitralny próg ilościowy lub kwotowy.
Poprawna jest odpowiedź: "prowadzenie działalności gospodarczej przez kupujących". Wynika to z faktu, że cash & carry jest standardowo kierowane do klientów profesjonalnych (B2B), którzy kupują w celu dalszej odsprzedaży lub zużycia firmowego. W praktyce taki klient jest identyfikowany jako przedsiębiorca (np. przy rejestracji lub weryfikacji danych do dokumentów sprzedaży).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "nabycie jednorazowo co najmniej 10 opakowań jednego artykułu" – to może być warunek promocji albo sprzedaży kartonowej, ale nie stanowi definicyjnego kryterium dopuszczenia do zakupów w tym kanale.
- "posiadanie przez kupujących osobowości prawnej" – osobowość prawna dotyczy tylko niektórych podmiotów. Przedsiębiorcą może być także osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, która nie musi mieć osobowości prawnej.
- "zakup o wartości minimum 500 zł" – progi wartości bywają elementem polityki handlowej (np. darmowa dostawa), ale nie są istotą modelu cash & carry. Najważniejszy jest status nabywcy jako klienta biznesowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się konkretne liczby lub kwoty, często są to "wabiki". W pytaniach o formę sprzedaży zwykle rozstrzyga definicja kanału i typ klienta (B2B/B2C), a nie przypadkowy próg.
