W informatyce archiwizacja danych oznacza przygotowanie danych do bezpiecznego przechowywania przez pewien czas oraz zapewnienie możliwości ich późniejszego odtworzenia. Z tego powodu elementem niezbędnym jest utworzenie kopii danych (czyli ich skopiowanie do innej lokalizacji/nośnika lub do pliku archiwum). Bez wykonania kopii nie powstaje żaden trwały "zapis" do przechowania, a więc cel archiwizacji nie jest spełniony.
Odpowiedź "kompresja danych" bywa kojarzona z archiwizacją, bo wiele narzędzi tworzy archiwa w formatach skompresowanych (np. w celu oszczędzenia miejsca i skrócenia transmisji). Jednak kompresja jest opcjonalna: archiwum może być nieskompresowane, a archiwizacja nadal ma sens, jeśli dane zostały skopiowane i można je przywrócić.
Odpowiedzi zawierające "kompresję i kopiowanie" oraz "kompresję i kopiowanie z jednoczesnym szyfrowaniem" opisują zestawy czynności często spotykane w praktyce, ale nie stanowią warunku koniecznego. Szyfrowanie jest ważne, gdy archiwum zawiera dane wrażliwe lub trafia poza kontrolowane środowisko, lecz archiwizacja może istnieć także bez szyfrowania (choć wtedy rośnie ryzyko ujawnienia danych).
W nauce do egzaminu warto zapamiętać rozróżnienie: warunek konieczny archiwizacji to możliwość zachowania kopii i późniejszego odtworzenia, natomiast kompresja i szyfrowanie to techniki usprawniające (mniej miejsca, większa poufność), ale nie zawsze wymagane. W praktyce administracyjnej najważniejsze jest sprawdzenie, czy kopię da się realnie odtworzyć (test przywracania), bo sama obecność pliku archiwum nie gwarantuje odzysku danych.
