Warystor (często spotykany jako MOV/VDR) jest elementem o nieliniowej charakterystyce prądowo-napięciowej. W praktyce oznacza to, że jego "rezystancja" nie jest stała, lecz zależy od wartości przyłożonego napięcia. Przy napięciu znamionowym/roboczym warystor ma bardzo dużą rezystancję i płynie przez niego jedynie mały prąd upływu. Gdy pojawi się przepięcie, element gwałtownie przechodzi w stan znacznie mniejszej rezystancji i zaczyna przewodzić, dzięki czemu ogranicza amplitudę przepięcia (działa jak "bocznik" odprowadzający energię przepięcia).
Dlatego odpowiedź "doprowadzonego napięcia" jest właściwa: to napięcie determinuje, czy warystor pozostaje praktycznie izolujący, czy też zaczyna intensywnie przewodzić.
Pozostałe propozycje odpowiadają innym typom elementów lub zjawiskom:
- "częstotliwości przepływającego prądu" – zależność od częstotliwości jest typowa dla elementów reaktancyjnych (kondensator, cewka) oraz niektórych zjawisk w materiałach, ale nie stanowi podstawowej definicji warystora w zadaniach egzaminacyjnych.
- "pola magnetycznego" – taka zależność kojarzy się z elementami magnetorezystancyjnymi/czujnikami pola (np. rozwiązania pomiarowe), a nie z warystorem do ograniczania przepięć.
- "natężenia światła" – to cecha fotorezystora (LDR), którego opór maleje przy wzroście oświetlenia; łatwo to pomylić nazwą, ale jest to inny element.
W kontekście instalacji elektrycznych (także w lotnictwie) kluczowe jest skojarzenie warystora z ochroną przeciwprzepięciową oraz świadomość, że jego praca polega na "zależnym od napięcia" przejściu do stanu przewodzenia przy przekroczeniu pewnego poziomu.
