Zastosowana w opisie zasada receptywności (przyswajalności) oznacza organizowanie edukacji zdrowotnej tak, aby przekaz był zrozumiały, możliwy do przyjęcia i zapamiętania przez konkretną grupę odbiorców. W praktyce higienistki stomatologicznej będzie to m.in. dobór słownictwa do wieku dziecka, unikanie nadmiaru abstrakcyjnych pojęć oraz używanie metod, które wspierają uczenie się przez obserwację i naśladownictwo.
W opisanej sytuacji celem było, aby dzieci w wieku szkolnym "ją zrozumiały". Dlatego pojawiają się działania wzmacniające przyswajalność:
- użycie modelu szczęk i szczoteczki jako pomocy dydaktycznych,
- demonstracja ruchów szczoteczki (pokaz krok po kroku),
- odwołanie do anatomii zębów i łuków, czyli do rzeczy, które można zobaczyć i nazwać podczas pokazu.
Odpowiedź "Elastyczności" nie pasuje, bo elastyczność dotyczy głównie modyfikowania planu i metod w zależności od przebiegu zajęć i reakcji grupy; w opisie akcent położono na to, by treść była przyswajalna, a nie na zmianę strategii w trakcie.
"Stopniowania trudności i etapowości" byłoby trafne, gdyby podkreślono podział nauki na etapy (np. najpierw chwyt szczoteczki, potem ruchy na zębach przednich, potem bocznych) i narastanie trudności. Tu kluczowe jest zapewnienie zrozumienia przez pokaz i odniesienie do budowy zębów.
"Aktywności" koncentruje się na angażowaniu uczniów w działanie (np. samodzielne ćwiczenia, powtarzanie ruchów przez dzieci, praca w parach, zadania kontrolne). W opisie dominują elementy ułatwiające odbiór i zrozumienie przekazu (receptywność), a nie informacja o samodzielnym działaniu dzieci jako głównym środku dydaktycznym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści zadania pojawia się nacisk na "żeby zrozumieli" oraz na pomoce wizualne i pokaz, najczęściej testowana jest przyswajalność/receptywność przekazu.
