"Bękart" to określenie błędu składu tekstu, gdy w łamie (kolumnie) pojawia się pojedynczy, niepożądany wiersz akapitu oddzielony od reszty akapitu. Taki układ jest uznawany za nieestetyczny i obniża czytelność, dlatego w praktyce DTP koryguje się go zmianą łamania, ustawień akapitu lub drobną redakcją (np. korektą podziałów wierszy).
Odpowiedź "szewcem" odnosi się do innego typu błędu składu (również związanego z pojedynczymi wierszami akapitu), dlatego bywa mylona z "bękartem". W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozpoznanie, czy problem dotyczy wiersza pozostawionego w niewłaściwym miejscu w relacji do akapitu.
Odpowiedź "akcentem" nie jest typową nazwą błędu składu w rozumieniu łamania akapitów; "akcent" dotyczy raczej zjawisk językowych lub znaków diakrytycznych, a nie układu wierszy w kolumnie.
Odpowiedź "kerningiem" dotyczy natomiast mikrotypografii, czyli odstępów między parami znaków. Kerning może wpływać na estetykę tekstu, ale nie opisuje błędu polegającego na osamotnionym wierszu akapitu w łamie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "fragmentu składu" i widać problem z pojedynczym wierszem akapitu na granicy strony/kolumny, w pierwszej kolejności rozważaj nazwy błędów z grupy: bękart, szewc, wdowa/sierota, a nie pojęcia takie jak kerning czy justowanie.
