W zadaniu podano parametry jednostkowe kabla (na 1 km): rezystancję pętli żył oraz pojemność między żyłami. Dla każdej linii trzeba je przeliczyć na wartości rzeczywiste, proporcjonalne do długości.
Krok 1: zamiana długości na kilometry
Linia 1: 1050 m = 1,05 km
Linia 2: 150 m = 0,15 km
Krok 2: obliczenie parametrów linii
Rezystancja pętli: R = 191,8 Ω/km × długość [km]
Pojemność: C = 55 nF/km × długość [km]
- Dla 1,05 km: R ≈ 191,8 × 1,05 = 201,39 Ω, C ≈ 55 × 1,05 = 57,75 nF
- Dla 0,15 km: R ≈ 191,8 × 0,15 = 28,77 Ω, C ≈ 55 × 0,15 = 8,25 nF
Interpretacja
Im dłuższa linia, tym większa rezystancja pętli i pojemność. To właśnie te wielkości (w zależności od producenta centrali) są typowo ograniczane, ponieważ wpływają na poprawną pracę toru abonenckiego. Z przedstawionych obliczeń wynika, że linia 1 ma wielokrotnie większe wartości niż linia 2, więc jeżeli jakiekolwiek dopuszczalne progi zostaną przekroczone, stanie się to najpierw dla linii 1.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "nie są spełnione dla linii 1 – linia jest za długa."
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "spełnione są dla obu linii." – przeczy założeniu zadania, że należy ocenić zgodność z wytycznymi; przy tak różnej długości linii nie można tego przyjąć bez sprawdzenia kryteriów.
- "nie są spełnione dla linii 1 – pojemność linii zbyt duża." – sama pojemność rośnie z długością, ale w zadaniu wskazano, że problemem jest długość (a więc przekroczenie limitu wynikającego z długości/rezystancji pętli), niekoniecznie pojemność jako kryterium decydujące.
- "nie są spełnione dla linii 2 – pojemność linii jest zbyt mała." – pojemność dla krótszej linii jest mniejsza, lecz typowe wymagania są stawiane jako wartości maksymalne (nie przekroczyć), a nie minimalne; dodatkowo linia 2 ma znacznie "lżejsze" parametry od linii 1.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj długość w km i licz oddzielnie R oraz C. Potem dopiero porównuj z limitami z dokumentacji urządzenia.
