W poligrafii tradycyjnej (zecerstwo, skład ręczny i maszynowy) stosowano system miar typograficznych Didota. Zgodnie z PN-70/P-55010 "Jednostki wielkości typograficznych" jednostki te mają ściśle zdefiniowane zależności.
Kwadrat jest jednostką stałą i wynosi 48 punktów typograficznych. Norma podaje też przeliczenie punktu na układ metryczny: 1 punkt = 0,37594 mm. Dzięki temu można zrozumieć, skąd bierze się wartość w milimetrach:
- 1 kwadrat = 48 punktów
- 48 × 0,37594 mm = 18,04512 mm (w przybliżeniu)
Dlatego odpowiedź "18 mm" jest poprawna jako wartość w przybliżeniu.
Pozostałe propozycje są błędne, bo nie wynikają z definicji normowej: "16 mm" jest bliższe wartościom spotykanym w innych systemach (np. Pica), ale nie odpowiada Didotowi; "19 mm" i "20 mm" zawyżają wynik w porównaniu z obliczeniem z 48 punktów Didota. Typową pułapką jest też mylenie kwadratu z cyfro-kwadratem (firetem): firet jest jednostką względną zależną od stopnia pisma, natomiast kwadrat z PN-70/P-55010 ma stałą długość.
W praktyce wiedza o kwadracie pomaga w interpretacji starszych opisów składu (np. długości wiersza podawanej w "kw.") oraz w pracy z materiałami archiwalnymi i reprintami, gdzie terminologia Didota bywa nadal przywoływana.